شفقنا افغانستان-با آمدن رییس جمهور غنی به ارگ و شروع به کار حکومت وحدت ملی، گشایش تازهای در مناسبات افغانستان و پاکستان ایجاد شد. کم کم رفت و آمدها میان کابل و اسلامآباد نسبت به گذشتهها افزایش یافت و لحن گفتار دولتمردان دو کشور در برابر همدیگر تغییر کرد. هرچند که در یکی دو مورد، خصوصا پس از حملهی مرگبار طالبان پاکستانی بر مکتبی در پشاور، اندکی نوک اتهامات را بار دیگر بر همدیگر نشانه رفتند و دولت پاکستان فشارهای تازهای بر مهاجران افغانی وارد آورد؛ اما با آنهم این برخوردها بهزودی در مسیر مثبت و همکاریجویانهی دو کشور حل و گامهایی از هردو جانب برای اعتمادسازی و تحکیم همکاریهای امنیتی و سیاسی برداشته شدند. اکنون به نظر میرسد که مناسبات افغانستان و پاکستان در مسیر تازهای با چشماندازی روشن و نویدبخش قرار گرفته است که اگر به همین منوال ادامه یابد، ممکن است تحول چشمگیری در معادلات جنگ و صلح افغانستان پدید آید.
فعلا دولتمردان پاکستان بیشتر تلاش میکنند تا فصل جدید مناسبات افغانستان و پاکستان را تقویت کنند. هیأتهای نظامی و سیاسی این کشور پیهم به کابل میآیند تا نوع نگاه حکومت وحدت ملی را نسبت به پاکستان تغییر بدهند.
اخیرا جنرال راحیل شریف، رییس ستاد ارتش این کشور در دیدار با رییس جمهور غنی از آمادگیهای این کشور برای کمک به روند مصالحه سخن گفت و وعده داد که بهزودی نتایج آن مشاهده خواهند شد. همچنان وی گفته، شورای کویته و شبکهی حقانی صد درصد در گفتوگوهای رودررو با دولت افغانستان حاضر میشوند و نیز تأکید کرده که اگر آنها حاضر نشوند پناهگاههای آنها را درخاک پاکستان خواهند بست.
در همین حال، وزیر داخلهی پاکستان در ملاقات با جان کری، وزیر خارجهی آمریکا، فصل جاری مناسبات افغانستان و پاکستان را بیسابقه خوانده و گفته است که همکاری صادقانهی افغانستان و پاکستان در روند صلح، معجزه میکند.
هیچ تردیدی نیست که همکاری صادقانهی دولت افغانستان و پاکستان در روند صلح معجزه میکند؛ چون رشتهی اصلی معادلهی جنگ و صلح افغانستان به دست پاکستان است و این کشور به گونهی کامل مدیریت و مهندسی جنگ افغانستان را به دست دارد. پاکستان تا کنون با روند صلح همکاری صادقانه نکرده است. هرچند مقامهای این کشور همواره از همکاری با این روند خبر داده؛ اما هیچگاه به گونهی صادقانه همکاری نکردهاند. رییس جمهور کرزی و دولتش علیرغم تلاشهای فراوان، هیچگاه نتوانست همکاری صادقانهی این کشور را جلب کند و دولتمردان این کشور، مشخصاً آیاسآی، را از بازیهای دوگانه باز دارد.
اینکه شورای کویته و شبکهی حقانی در گفتوگوهای صلح با دولت افغانستان حاضر شود یا نشود، در اختیار پاکستان است. اگر این کشور خواسته باشد، بدون فشار، شورای کویته و شبکهی حقانی روی میز مصالحه حاضر میشوند؛ اما اگر دولتمردان این کشور نخواهند، ملا عمر، شورای کویته و شبکهی حقانی و تمام رهبران طالبان سالهای بیشتر مخفی خواهند ماند و مسیر یکجانبهی صلح افغانستان هیچگاه به نتیجه نمیرسد. بنابراین، همکاری صادقانهی پاکستان با روند صلح، شرط اصلی به نتیجه رسیدن این روند است.
البته تا کنون اقدامهای عملی پاکستان در روند مصالحه را شاهد نبودهایم. هیچ بهبودیای در جنگ و صلح افغانستان پدید نیامده و در روند صلح تا کنون هیچ پیشرفتی صورت نگرفته است. خدا کند وعدههای مقامهای پاکستانی در مورد همکاری با روند مصالحه با ارادهی عملی همراه باشد.
رییس جمهور غنی برای ایجاد این فصل از همکاریهای افغانستان و پاکستان، هزینههای سنگینی را متقبل شده است. او ملاحظات اساسی هند، همکار استراتژیک افغانستان را در این معادله نادیده گرفته و موجی از مخالفتهای داخلی را برای خود و دولتش خریده است. آقای غنی توازن معادلهی حیاتی مناسبات هند-افغانتسان و پاکستان را به نفع پاکستان بههم زده تا همکاری پاکستان را جلب کند. تا کنون حفظ این توازن کلید ثبات افغانستان پنداشته میشد؛ اکنون معلوم نیست که با بههم زدن این توازن به نفع پاکستان، صلح و امنیت به دست میآید یا خیر؟
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com