نویسنده اعلامیه‌های “ملاعمر” در وزیر اکبرخان؟

شفقنا افغانستان-دیروز آقای عبدرب الرسول سیاف، در محفل گرامیداشت از خروج نیروهای شوروی پیشین گفت که اعلامیه‌های ملاعمر در وزیر اکبرخان نگاشته می‌شود. او گفت برای اثبات مدعای خود، سند دارد. این حرف ساده‌ای نیست که اعلامیه‌های ملاعمر، رهبر سازمانی که دشمن ایدیولوژیک نظام است، در کابل نوشته شود.

به گزارش هشت صبح،اگر به واقع چنین باشد و نویسنده اعلامیه‌های ملاعمر در خانه‌ای در وزیر اکبرخان کابل نشسته باشد، دیگر باید فاتحه نظام مشروع افغانستان را خواند. مگر وظیفه ریاست عمومی امنیت ملی نیست که نویسنده اعلامیه‌های ملاعمر را بازداشت کند؟ بازداشت نشدن این اعلامیه‌نگار، توهین آشکار به قربانی‌های روزمره نیروهای امنیتی کشور است. نیروهای امنیتی کشور که پیاده نظام آن، روستایی‌های فقیر کشوراند، هر روز برای حفظ نظام قربانی می‌دهند. اما کسی‌که برای ملاعمر اعلامیه می‌نویسد در کابل نشسته است و به ریش همه می‌خندد. شاید بگویند که این بلوف یک سیاستمدار است، اما آقای سیاف به صراحت می‌گوید که سند دارد و هر کسی‌که خواست سند را در اختیارش می‌گذارد. چندی پیش هم آقای سیاف گفته بود موترهای شیشه‌سیاه گران‌قیمت، از محمدآغه و ریشخور، انتحاری‌ها را به کابل می‌آورند. او خواستار بازداشت این افراد شده بود، اما ریاست عمومی امنیت ملی در این مورد واکنش لازم نشان نداد.

آقای سیاف، آدم ساده‌ای نیست. سیاستمدار معروف و شناخته‌شده است. در انتخابات گذشته، رای قابل توجه آورد و نفوذ زیاد بر رییس‌جمهور پیشین داشت. حرف او را همه جدی می‌گیرند. کسی باور نمی‌کند که او بی‌خبر از اوضاع است. او حالا ادعای تازه‌ای مطرح کرده و گفته برای اثبات آن سند دارد. افکار عمومی یک سوال ساده دارد: چرا شخصی که اعلامیه‌های ملاعمر را می‌نویسد، بازداشت نمی‌شود؟ وزیر اکبرخان، در کویته، پیشاور، لاهور یا کراچی نیست. در همین کابل موقعیت دارد و فاصله آن از قرارگاه مرکزی امنیت ملی، زیاد نیست. چرا این شخص و کسانی‌که در موترهای شیشه‌سیاه‌شان تروریست‌های انتحاری را به کابل انتقال می‌دهند، بازداشت نمی‌شوند؟ کدام ملاحظه سیاسی یا غیرسیاسی، ارزشمندتر از جان مردم عام و سربازان نیروهای امنیتی است؟ این کدام مصلحت مقدس است که بر جان کودکان و سربازان ما تقدم ارزشی دارد؟ مردم افغانستان باید در این مورد بدانند.

اما اگر واقعا چنین نیست؛ نماینده ملاعمر در وزیر اکبرخان ننشسته است و موتر شیشه‌دودی کسی تروریست‌های انتحاری را به کابل انتقال نمی‌دهد، چرا دولت در برابر حرف‌های آقای سیاف موضع نمی‌گیرد؟ اگر حرف او واقعیت ندارد، چرا رییس‌جمهور و رییس اجرایی در رسانه‌ها ظاهر نمی‌شوند و به مردم و نیروهای مسلح اطمینان نمی‌دهند؟ سربازی که برای حفظ نظام خونش را کف دستش گرفته است، وقتی می‌شنود که سخنگوی ملاعمر در وزیراکبرخان، منطقه اشراف‌نشین کابل، نشسته و کسی مانعش نمی‌شود، چه لزومی دارد که از جانش مایه بگذارد. آیا نظامی که به سخنگوی ملاعمر مصونیت می‌دهد، به جان دادن می‌ارزد؟ ابهام به این مورد محدود نمی‌شود. مردم عام هم باور دارند که تروریست‌های انتحاری را موترهای شیشه‌سیاه به کابل ‌می‌آورند. چندی پیش اعلام شد که یکی از مشاوران پیشین والی محترم غزنی نیز، سخنگوی داعش بوده است؛ یعنی این‌که سخنگویان ملاعمر و بغدادی در دفترهای رسمی نظام، مشغول کاراند. این وضعیت واقعا مایوس‌کننده است.

تنها استراتژی جامعه جهانی در جنگ با ترور، ابهام راهبردی ندارد بلکه استراتژی دولتمردان کابل هم سخت مبهم است. لازم است که شخص رییس‌جمهور، رییس اجرایی و ریاست عمومی امنیت ملی، در مورد سخنان آقای عبدرب الرسول سیاف، موضع بگیرند. این آقایان باید در مورد سوال‌هایی که ایشان مطرح کرده‌اند، پاسخ بدهند. سکوت در این مورد، هم نیروهای امنیتی را دچار یاس می‌کند و هم مردم افغانستان را نسبت به نظام، بی‌باور می‌سازد. بنابراین بسیار مهم است که در مورد سخنانی که دیروز مطرح شد، واکنش رسمی نشان داده شود.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com