شفقناافغانستان- خانم لاریسا کروگر گزارشگر روزنامه بیلد آلمان با برقع در سرک های آلمان رفت.
وی می گوید: خواستم با برقع و پوشش تمام وضعیت چنین پوششی را در آلمان تجربه کنم. در خیابان همه به من خیره شده بودند و اندازه دید من فقط 4 در 6 سانتی متر بود ولی من تقریبآ کسی را نمی دیدم. من کاملا فرد بی چهره ای بودم و مردم با دیدن من بر جای خود میخکوب می شدند و سر خود را به عنوان تعجب تکان داده به راه خود ادامه می دادند. یکبار دیگر هم به عقب خود نگاه می کردند.
بعضی زنان پیر به من اشاره نموده، می گفتتد: ببین او کاملا پوشیده است! یک کودک مرا با وحشت نگاه می کرد و یک مرد جلو پایم آب دهن انداخت من حیرت زده شدم. همه به طرف من با چشم تحقیر نگاه می کردند.
خریدن قهوه در یک رستورانت کار مشکلی نبود اما با صورت پیچیده تقریبآ غیرممکن بود. من کیف پول خود را بیرون کشیدم ولی هیچ دیده نمیتوانسم. از داخل کیف خود پول را در آوردم بدون این که بدانم چقدر است به فروشنده دادم. فروشنده پول را به مهربانی گرفت بدون اینکه به من خیره شود.نوشیدن کافی برایم بسیار مشکل بود. مجبور بودم برقع ام را بالا بکشم که بسیارخنده دار بنظر می رسید.
در انتظار مترو بودم که از مسافر پر بود ولی صندلی های کنار من خالی و کسی نمی خواست کنارم بنشیند. خانم کروگر می گوید: احساس کردم حالم بد شد ترجیح می دادم برقع را در تنم پاره کنم تا کسی به من چنین نگاه نکند. بالاخره با یک گروه از زنان جوان که با تحقیر من نگاه می کردند و می گفتند: ببین این زن بطورکامل پوشیده است و صورتش اصلا دیده نمی شود.
چیزی که به عنوان یک آزمایش در نظرگرفته بودم نتیجه اش بسیار وحشتناک بود. حالا می دانم که دیگر هرگز برقع نخواهم پوشید.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com