شفقنا افغانستان- صدای بچه ها بلندتر از همیشه در گوشت می پیچد، به خیابان که می روی بچه های دبستانی قد و نیم قد را می بینی که دسته دسته به سمت مدرسه می روند.
یادت از گذشته های دور می آید، از زمانی که خودت هم دانش آموز کلاس اول بودی و شب اول مهر نتوانستی تا صبح بخوابی!
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، اول میزان از راه می رسد و مدرسه ها باز می شوند، دانش آموزان سر و صدا کنان به کلاسهای درس می روند و کوچه ها پر از بچه هایی می شود که از مدرسه تعطیل شده اند و برای بزرگترهایشان تعریف کردنی های زیادی از روز اول مدرسه دارند.
حال و هوای گلشهر که در حاشیه شهر مشهد واقع شده و تعداد زیادی از مهاجرین را در خودش جای داده است، این روزها بهاری تر از همیشه است، با اینکه مهرماه اولین ماه فصل پاییز است، اما بوی بهار را می شود از همین الان استشمام کرد.
محمدرضا کلاس اول است، از او می پرسم از اینکه مدرسه می روی خوشحالی؟ می گوید : بله که خوشحالم. من از این به بعد مدرسه می روم و دوستهای جدید پیدا می کنم، درس می خوانم تا بتوانم خلبان شوم.
دوسه تا از بچه های کلاس های بالاتر خنده کنان از کنارم رد می شوند و می گویند از ما هم عکس بگیر، ما امسال کلاس چهارم می رویم. از آنها هم عکس می گیرم و بعد در شلوغی وسط حیات مدرسه گم می شوند.
ناظم مدرسه با نگاهی پرسشگرانه می پرسد که مشغول چه کاری هستم؟ تا می فهمد که خبرنگار هستم سگرمه هایش در هم می رود و مرا بسوی مدیر مدرسه هدایت می کند.
مدیر میگوید برای چه سازمانی عکس می گیرید؟ برایش توضیح می دهم که اهل گلشهر هستم و برای خبرگزاری شفقنا عکس میگیرم، اول مطمئن نیست، اما بعد از اصرار من اجازه می دهد که از جاهای خوب مدرسه عکس بگیرم.
در مدارس گلشهر دانش آموزان ایرانی و افغانستانی در کنار هم درس می خوانند و خوشبختانه در سالهای اخیر بچه هایی که مدرک اقامتی ندارند هم به راحتی می توانند ثبت نام کنند.
محمدعلی که شاگرد ممتاز است می گوید : مادرم هر روز مرا به مدرسه می رساند، من دوست دارم با دوستانم بیایم اما مادرم میگوید دزدها در کمین هستند و باید با خودش به مدرسه بیایم.
روزهای اول مدرسه برای همه کودکان پر از شور و هیجان است، به امید روزی که هیج کودکی از تحصیل بازنماند.
عکس و گزارش از سیدجمال الدین سجادی
