زمان انتشار : ۲۰ جدی ,۱۳۹۷ | ساعت : ۲۳:۲۹ | کد خبر : 309612 | چاپ

پیگیری آزاردهندگان مهاجرین به کجا رسید؟ نامه سرگشاده خبرنگار افغانستانی به وزیر کشور ایران

شفقنا افغانستان_ چندی پیش کلیپی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که در آن فردی با لباس نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، چند مهاجر افغانستانی را مورد آزار و اذیت قرار می‌داد.

این کلیپ بعد از انتشار از سوی پلیس تکذیب شد و رئیس مرکز اطلاع‌رسانی ناجا گفت : این ویدیو مربوط به زمان حال نیست و معلوم نیست در کجا ضبط شده است. اما دستگیری عاملان این فیلم در دستور کار قرار گرفته است.

پس از گذشت دو هفته هیچ خبری از دستگیری عاملان و سازندگان این فیلم وجود ندارد. 

سیدجمال الدین سجادی، خبرنگار و عکاس در نامه‌ای سرگشاده به وزیر کشور ایران، خواستار پیگیری این مساله شده است:

آقای وزیر! 

نمی‌دانم این نامه به دست شما می‌رسد یا نه، آیا وقت دارید درد دلهای یک خبرنگار افغانستانی را بشنوید یا خیر؟

آیا ویدیوی آزار مهاجرین را دیده‌اید؟ من پیشنهاد می‌کنم این ویدیو را ببینید و خودتان را جای یکی از مهاجرین قرار دهید. البته کار سختی است، اما برای چند لحظه تصور کنید به کشور همسایه پناه برده‌اید، تا کار کنید و خرج زندگی تان را بپردازید.

خانواده منتظر هستند، از آنها دورید و تمام تلاشتان این است که بتوانید با کارگری خرج و مخارج آنها را تامین کنید.

تصور کنید در کشور همسایه شما را به جرم کارگری بگیرند و بعد بپرسند برای چه به کشور ما آمدی؟ و قبل از آنکه جواب بدهی، سیلی بخوری! 

آقای وزیر! این سیلی به صورت همه ما خورد، بر صورت تک تک دو میلیون و اندی مهاجر افغانستانی مقیم ایران، به صورت تمام انسان دوستان و آزادی خواهان خورد. هنوز جای این سیلی درد می‌کند!

در خبرها خواندیم که فردی به پلیس راهور حمله کرده و او را کتک زده است، شما برآشفته شدید و دستور دادید تا موضوع سریعا پیگیری شود و در کمتر از چند ساعت فرد ضارب دستگیر و تحویل مقامات قضایی شد، سوال من این است که چه چیزی اهمیت کتک کاری آن فرد و سیلی زدن به صورت چند مهاجر بی گناه را معین می‌کند؟

چه چیزی باعث می‌شود که آن یکی در کمتر از چند ساعت دستگیر شود، اما این یکی به باد فراموشی سپرده شود؟

من نه بعنوان مدعی العموم، بلکه بعنوان یک مهاجر افغانستانی که در ایران متولد شده و سی سال در آن کشور زندگی کرده است، این سوال را از شما دارم.

آقای وزیر! ما غریبه نیستیم، اگر خون دادید، خون دادیم، اگر جنگیدید، جنگیدیم، اگر انقلاب کردید، باز هم ما کنار شما بودیم، حالا چه چیزی بین ما فاصله انداخته؟

چرا شما بعنوان مقام مسئول درباره این موضوع همان جدیت را به خرج نمی‌دهید؟ اگر این کار(آزار و اذیت مهاجرین) غیر قانونی است، پس چرا مثل موارد مشابه پیگیری نمی‌شود؟ 

این کمکاری درد تولید می‌کند، این درد در وجود تک تک مهاجرین مقیم ایران ته‌نشین می‌شود، اما از یادها نمی‌رود! کما اینکه این اولین ویدیو با این مضمون نیست. 

هنوز صدای آن نامرد که سیلی به صورت چند مهاجر بی گناه می‌زند در گوشم می پیچد! هنوز جایی در قلبم درد می‌کند و احساس می‌کنم به ناحق سیلی خورده‌ام و هیچ‌کس نیست که برای پشتیبانی از من قد علم کند.

با شناختی که از شما دارم، امیدوارم انقلابی عمل کنید و در کنار مظلومان باشید و صدای مظلومیت آنها را بشنوید.

با این روایت از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم سخنم را به پایان می‌رسانم که فرمود :

خداوند عزّ و جلّ به داوود علیه السلام وحی فرمود که :
 یا داوودَ ، إنّه لَیسَ مِن عَبدٍ یُعِینُ مَظلوما أو یَمشِی مَعهُ فی مَظلِمَتِهِ إلاّ اُثَبِّتُ قَدَمَیهِ یَومَ تَزِلُّ الأقدامُ .
 ای داوود! هیچ بنده ای نیست که ستمدیده ای را یاری رساند یا در ستمی که بر او رفته با او همدردی کند ، مگر این که گامهای او را در آن روزی که گامها می لغزد ، استوار نگه می دارم!

والسلام علی عبادالله الصالحین 

سیدجمال الدین سجادی 

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here