شفقنا افغانستان-آیا پیشرفت های هوش مصنوعی آینده ای روشن تر را برای بشریت به ارمغان خواهد آورد؟ پیتر استراتون و مایکل میلفورد استادان دانشگاه کوئینزلند به این پرسش پاسخ داده اند:
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از theconversation.com، هوش مصنوعی نوید اتفاقات انقلابی زیادی را در زندگی های ابنای بشر داده. هوش مصنوعی آینده ای که نوید می دهد پر از تصاویر ماشین های خود راننده است، پر از چشم اندازهای شاد زندگی طولانی و با آرامش. در واقع هوش مصنوعی آینده ای را نوید می دهد که در آن کارهایی را که امروزه تصورش را هم نمی توانیم بکنیم، ماشین های هوشمند به انجام خواهند رساند.
البته همگان با این امر موافق نیستند. حتی میلیاردر پیشگامی چون ایلان ماسک که همگان می دانند به دستاوردهای مهمی در زمینه هوش مصنوعی رسیده، چندی پیش در این زمینه گفته بود که «هوش مصنوعی یک ریسک اساسی برای جوامع و تمدن انسانی است».
پس آینده هوش مصنوعی چگونه خواهد بود؟
پیتر استراتون و مایکل میلفورد که هر دو تا عمق جان در تحقیقات مربوط به هوش مصنوعی درگیرند، درباره این که تاثیر هوش مصنوعی بر زندگی بشر چگونه خواهد بود، با هم به شدت اختلاف نظر دارند.
در این مورد که «هوش مصنوعی امروزه تا چه حدی در زندگی ها ریشه دوانده؟» مایکل میلفورد میگوید: «پاسخ به این پرسش بستگی دارد به این که هوش مصنوعی از نظر شما چه تعریفی داشته باشد. یعنی هم می توان یک ماشین حسابی را که الگوریتم را محاسبه می کند هوش مصنوعی خواند، هم ابزارهای مورد استفاده روزمره مثل دستگاه های تشخیص صدا و چهره و… و البته هم ابزار و آلات تخصصی و روبات های هوشمند و احساساتی و متفکر را. اما در کل امروزه کاربرد مبحث هوش مصنوعی را در حیطه بازاریابی، خرده فروشی آنلاین، تلفن های هوشمند، سیستم های هدایت اتومبیل و روبات های خدمتگذار از جمله جاروبرقی های روباتیک می بینیم».
پیتر استراتون نیز در این زمینه سیستم تشخیص صدا در تلفن های دستی و موتورهای جستجو چون گوگل را مشخص ترین و مفیدترین کاربردهای هوش مصنوعی در دنیای امروز می خواند. کامپیوتر دیپ مایند گوگل نیز از نگاه این محقق مثال دیگری است که حتی در بازی های پیچیده نیز نشان داده کارایی بالایی دارد.
پیشرفت های هوش مصنوعی در ده سال آتی در چه زمینه هایی خواهد بود؟
در این زمینه پیتر استراتون می گوید: بسیاری از تولید کنندگان اتومبیل و انستیتوهای تحقیق این روزها در حال رقابتی شدید برای تولید اتومبیل های بدون راننده برای استفاده در راه های معمولی هستند. البته این قضیه تا حدی این روزها محقق شده، اما هنوز چالش هایی مثل آب و هوای بد، باران و مه و سیل و برف و… و البته موارد معمول جاده ای چون کارگران مشغول کار در حاشیه راه ها، تصادفات و موانع وجود دارد که این گروه ها باید بر این مسایل نیز غلبه کنند. این مسایل از این رو که بیشتر بر مبنای قضاوت انسانی با آن ها مواجهه صورت می گیرد، هنوز به عنوان نقاط ضعف ماشین هایی که از این قضاوت ها بی بهره اند باقی مانده و تا آن زمان که وجود و حضور عنصر انسانی پشت فرمان اتومبیل ها لازم نباشد، هنوز راه درازی داریم. این نکته را در مورد دیگر موارد مرتبط با هوش مصنوعی چون دستیاران شخصی، روبات های حسابدار، پزشکان و مشاوران حقوقی و… نیز می توان گفت. این ها نیز هنوز به جایی نرسیده اند که بدون انسان قادر به ارائه خدماتشان باشند.
مایکل میلفورد اما در این زمینه خوش بین تر است و انتظار دیدن پیشرفت های زیادی را در عرصه هوش مصنوعی و کاربرد روزمره آن در بازه ده سال آینده دارد. به گفته این تحلیلگر هوش مصنوعی؛ «سیستم های پیشنهاد کالاها بی تردید بهتر خواهد شد، اتومبیل و تلفن شما بی شک ده سال دیگر تنها با صدای شما روشن خواهد شد و… اما مهم تر از این ها پیشرفت هایی است که قطعی هستند اما هنوز زمان تاثیرگذاریشان در زندگی روزمره نرسیده. مثلا پیشرفت هایی در زمینه سلامتی که از طریق گجت هایی خاص قابل حصول تر خواهد شد، مدیریت مصرف برق و آب و دیگر انرژی ها، مشاوره های حقوقی آنلاین و … نیز مواردی هستند که ده سال دیگر بی شک درباره ضعف و قوت های خدکماتشان بحث و بررسی خواهد شد و این یعنی که آن زمان به کار گرفته شده اند…
به نظرتان چه پیشرفت هایی به مهم ترین دستاوردهای هوش مصنوعی ختم خواهد شد؟
مایکل میلفورد: پیشرفت های بزرگ در دو منبع گوناگون ریشه خواهند داشت. اول شبکه های پیچیده الگوریتمی است که به پیشرفت مداومشان ادامه خواهند داد و دیگری عرصه الهامات بیولوژیک خواهد بود. دانشمندان این روزها به دانسته هایی در زمینه شیوه کار شبکه های مغزی دست یافته اند و اگر مرحله کپی کردن این دانسته ها از مغز انسان و حیوان و کاربرد آن ها در ساخت کامپیوترهای پیشرفته به نتیجه برسد، می توان گفت به پرش بزرگی در این عرصه خواهیم رسید.
پیتر استراتون اما در این زمینه بدبینانه نگاه می کند و می گوید کامپیوترها هیچ گاه در انجام کارهایی که مختص انسان است به آن اندازه تبحر نخواهند یافت که بی حضور انسان بتوانند وظایفشان را انجام دهند. اما حتی به رغم این واقعیت نیز بیشترین پیشرفت در عرصه دانسته های بشر درباره شیوه کار مغز صورت خواهد گرفت. به خصوص که پیشرفته ترین دستاورد بشر در این زمینه که همان دیپ مایند است هنوز راه درازی تا مرحله تبدیل شدن به یک مغز انسانی دارد.
آیا هوش مصنوعی بر زندگی و شغل افراد تاثیر خواهد گذاشت؟
این مهم ترین زمینه اختلاف نظر اندیشمندان این عرصه است. این دو محقق نیز در این زمینه با هم اختلاف نظر دارند. پیتر استراتون بیشتر مشاغل را حداقل تا زمان زیادی دور از تهدید می بیند، به خصوص که کامپیوتر از درک شرایط بی بهره است و بنابراین در پیشرفته ترین مشاغل نیز به انسان به عنوان تصمیم گیرنده نیاز وجود دارد. در واقع می توان گفت شاید مشاغل تغییر کنند، اما هنوز هم وجود خواهند داشت. در زمینه زندگی بشر هم پیتر استراترن عقیده دارد که هوش مصنوعی کیفیت زندگی را بهبود خواهد داد، به خصوص در زمینه های آموزش و خدمات و پزشکی.
مایکل میلفورد اما در دهه های آتی مشاغل زیادی را در خطر می بیند. در این زمینه او به روبات لوله کش اشاره می کند که می تواند یک شغل را از دایره مشاغل خارج کند. یا روبات های مشاور، فروشنده و…
در زمینه آسایش زندگی نیز این محقق چندان نظر خوشی ندارد: در آینده نیز مثل الان باید برای استفاده از ابزار موجود آدم باهوشی بود، و گرنه همه چیز علیه تان عمل خواهد کرد.
