شفقنا افغانستان-در کافی نقل میکند که مردی از صحابه و پیروان «امام صادق (ع)» به ایشان عرض کرد: برادران پسرعموهایم خانه را بر من تنگ گرفتهاند و مرا بطوری در فشار و سختی قرار دادهاند که مجبورم در یک اطاق زندگی کنم و اگر در این باره سخنی بگویم «شکایت پیش حاکم ببرم»، آنچه را در دست آنهاست میگیرم.
میزان نوشت: امیر المومنین علی(ع) در خطبهای فرمود: از گناهانی که در نابودی (گنهکار) شتاب کند به خدا پناه میبرم.
عبدالله بن کَوّای یَشکُری عرض کرد: یا امیر المومنین، آیا گناهانی هست که در فنای آدمی شتاب کند؟
فرمود: آری، وای بر تو! و آن قطع رحم است. خانوادهای هستند که گرد هم میآیند و به یکدیگر یاری میرسانند و با اینکه اهل گناهند خداوند به آنها روزی میدهد و خانوادهای از هم جدا میشوند و از یکدیگر میبرند پس خداوند آنها را محروم میکند با اینکه اهل تقوا هستند.
***قطع رحم عمر را کوتاه میکند
در کافی نقل میکند که مردی از صحابه و پیروان حضرت صادق علیه السلام به ایشان عرض کرد: برادران پسرعموهایم خانه را بر من تنگ گرفتهاند و مرا بطوری در فشار و سختی قرار دادهاند که مجبورم در یک اطاق زندگی کنم و اگر در این باره سخنی بگویم (شکایت پیش حاکم ببرم)، آنچه را در دست آنهاست میگیرم.
حضرت فرمود: صبر کن، خداوند بر تو فرج میرساند.
آن مرد گفت: من منصرف شدم از اینکه اقدامی علیه آنها بکنم تا اینکه در سنه ۱۳۱ وبایی آمد به خدا سوگند همه آنها مردند و هیچ کس باقی نماند. هنگامی که خدمت حضرت رسیدم. فرمود: بستگانت چطورند؟
عرض کردم: همه آنها مردند.
آن جناب فرمود: مرگ آنها به واسطه مزاحمتی بود که برای تو ایجاد کردند و قطع خویشاوندی نمودند. آیا میل نداشتی که آنها همین طور بر تو سخت بگیرند، ولی زنده باشند؟
گفتم: چرا به خدا سوگند.
