شفقناافغانستان-برای جامعه استبدادزده و دردمند هزاره، هیچ خیانتی بزرگتر و هیچ جفای عظیم تر از محرومیت فرزندان هزاره از آموزش و تحصیل نمی باشد.
سهمیه بندی کانکور که یکی از اهداف عمده شوونیزم برای جلوگیری از رسوخ دانش مدرن در میان نسل جوان هزاره بود، از طریق یک وزیر هزاره بنام «خواجه عمری» آنرا مدیریت کردند، تا بدینگونه اذهان جمعی را بفریبند و نیت اصلی هزاره ستیزی را مستتر نگهدارند.
در سال های پس از ۲۰۰۱ میلادی که حد اقل زمینه رشد استعداد جوانان و فرزندان هزاره مساعد گردید و هزاران دانشجوی هزاره با نمرات عالی وارد دانشگاه ها شدند، این خودش برای شوونیزم قابل تحمل نبود و حتی شنیدیم که صدای شان را بطور علنی بلند کردند که از دایکندی فراغت شاگردان در حد بالا است ولی از لوی قندهار در حد پایین. این سخنان ذهن فاشیستیان را در مورد هزاره ها بخوبی تبیین کرد که در اندیشه هزاره ستیزی آنها چه میگذرد و نشان میداد که دیر و یا زود وارد عمل میشوند.
سهمیه بندی کانکور در واقع سهیمه بندی آموزش علمی بود که در هیچ کجای دنیا هیچ دولتی، وزارتی و یا موسسه ای با چنین رویکرد نسبت به فراگیری دانش شهروندان خود عمل نکرده است. حتی در قرون وسطایی اروپا چنین تجربه ای شکل نگرفته است. اما افغانستان همانگونه که همه چیزش «افغانیزه» شده است، علم را نیز با سهمیه بندی کانکور افغانیزه کردند. شاگرد تنبل و دارای نمرات پایین شامل موسسات عالی تحصیلی میشود، چون از فلان ولایت و فلان قریه است، ولی شاگرد لایق که دارای نمرات عالی، استعداد درخشان و آینده تابناک که در عرصه علم و دانش دارد، به دلیل پوره بودن سهمیه ای ولایتش از ورود به تحصیلات عالی منع میگردد.
اشرف غنی و خونتای ارگ همانگونه که در ستیزه گری با جوامع محروم از جمله هزاره ها دست عبدالرحمن، نادر خان و محمد گل خان مهمند را از پشت بسته است، با این سهمیه بندی آنهم با معاون هزاره تبار خود و از طریق وزیر تحصیلات عالی هزاره، در واقع دوهدف مشخص را دنبال کرد:
۱ – فرزندان هزاره، تاجیک و ازبیک را براساس این سهمیه بندی خاینانه ای کانکور، از چرخه تحصیلات عالی بیرون کرد.
۲ – با ورود شاگردان تنبل و بیکاره تبار خودش، دروازه های دانش مدرن را به روی کشور بست، چون با افراد تنبل و نالایق نمیتوان به علم مدرن رسید و پیشرفت کشور را ضمانت کرد و افغانستان باید همیشه محتاج و دست نگر مشاوران و معلمان خارجی باشد و هرگز به خود کفایی علمی نرسد.
آخر اینکه خواجه عمری بدنامی تاریخی را بخاطرخیانت بزرگ ملی اش کسب نمود و بالاخره بخاطر همین خیانتش در حق استعداد های جوان جامعه که عطش فراگیری دانش را داشتند ولی محروم شدند، دیر و یا زود باید به محاکمه کشانده شود و تا آخر عمر از پشت میله های زندان بیرون نشود. چون این خیانت تاریخی وی ابعاد و تبعات بسیار ناگواری را بر جامعه گذاشته و میگذارد.
عالمان، دانشمندان، استادان، نخبگان، فرهنگیان و سیاسیون باید متحدانه علیه سهمیه بندی کانکور برخیزند و نگذارند که این فرایند شوم خاینانه، سدی در راه فراگیری دانش جوانان مستعد کشور ما باشد.
علی تقوایی
