شفقناافغانستان- پذیرفتن توبهى واقعى، از حقوقى است که خداوند براى مردم، بر عهدهى خودش قرار داده و سرعت در توبه، کلید قبولى آن است. پذیرش عذر گناهکاران بىعناد، مطابق با حکمت است، اما توبه باید واقعى باشد، اگر تظاهر به توبه کنیم خدا مى داند.
حجت الاسلام و المسلمین وحیدی در یادداشتی که در اختیار شفقنا قرار داده به ۱۰ نکته درخصوص آیه ۱۷ سوره نساء اشاره کرد:
إِنَّمَا التَّوْبَهُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَهٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ فَأُولَٰئِکَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ ۗ وَکَانَ اللَّهُ عَلِیمًا حَکِیمًا
در این آیه ۱۰ نکته به نفع توبه کنندگان مطرح شده:
۱- إِنَّمَا: دلالت بر تأکید می کند.
۲- التَّوْبَهُ: مطلق است، یعنی هر چه که به آن اطلاق توبه شود.
۳- عَلَى اللَّهِ: بر خدا لازم است (اینجا که بحث خداست با کلمه ی (علی) گفته شده که دلالت بر لزوم بر خدا دارد.
۴- لِلَّذِینَ: برای گنهکاران از (لام) استفاده شده که در اینجا نهایت تکریم آنهاست.
۵- یَعْمَلُونَ: فعل مضارع دلالت بر دوام دارد، یعنی کسانی که مدتی گناه کرده باشند نه فقط توبه برای کسانی باشد که یک بار گناه کرده اند.
۶- یَتُوبُونَ: تکرار توبه هم پذیرفتنی است(فعل مضارع)
۷- تمام جملات اسمیه است که دلالت بر ثبوت و دوام گزاره ها دارد.
۸- تمام ضمائر و اسماء به صورت غایب آمده که باعث شرمندگی و جهت مخاطب نباشد.
۹- یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ: در هر توبه ی بنده ی گنهکار دو توبه و توجه از خدا را داریم. التوبه علی الله، یتوب الله علیهم
۱۰- وعده ی علم و حکمت الهی که باعث آرامش فرد خاطی می شود و توبه خدا را در محضر چنین خدایی می یابد.
