شفقنا افغانستان- عدم توجه به مسائل و مشکلات مهاجرین، هر روز از مهاجرین قربانی می گیرد، چند روز پیش مهاجری در یونان برای اینکه در خواستش رد شده بود، خود کشی کرد، در تازه ترین قضیه یک مهاجر دیگر در اندونزی خود کشی کردند؛ دوستانش برای یاد بود و غم شریکی با خانواده این قربانی شمع روشن کردند .
چالشهای مهاجرت و تاثیر آن بر مهاجرین؛
مهاجرت عبارت است از کوچ کردن گروه از انسان ها از کشور و جای اصلی خود به کشور و جای دیگر ، این واقعه بستگی به عوامل مختلف اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی دارد همچون فقر ، فقدان امنیت جانی ، کشتار فرقه ای و سیاست های تبعیض نژادی و غیره .

آنچه که مشخص است اینست که مجموع این عوامل تعداد از انسانها و گروههای اجتماعی را مجبور به مهاجرت نموده و بیش از هرزمانی دیگر این گروه را آسیب پذیرتر می سازد و بعنوان یک گروه مهاجر چالشهای متفاوت طبیعی وغیرطبیعی را روی دوش آنان بار می کنند ،
گروه های مهاجر همیشه میان دو احساس متفاوت جاذبه و بیزاری ، ترس و امید قرار دارد .
بیزاری از محیط نا امن و نامطلوب مبدأ و جاذبه ای بهشت موعودش که برای رسیدن به آن باید از جان و خون دلش مایه گذارد و پیچ و خمهای متعددی را پشت سر بگذارد ، تنفس در یک فضای بیم و امید که قدرت تصمیم گیری را از انسان می گیرد، سخت ترین شرایط و حساس ترین دوره زندگی است که یک مهاجر سپری می کند .
با گذشت زمان و سیر تحولات منفی و اتفاقات بحران های جهانی ، پدیده مهاجرت نیز شدت بیشتر یافته و وارد چالشهای بیشتری شده طوری که پدیده مهاجرت خودش امروز مبدل به یک بحران جهانی شده و می طلبد که بصورت کارشناسی و دقیق ارزیابی و مدیریت شود تا از خلق و پیدایش آسیب های بیشتر جلو گیری شود .
اما متاسفانه تا اینجای کار ، کشورهای درگیر با این پدیده و سازمان های مرتبط با مهاجرت پالیسی و راهکار های جامع و قابل قبول روی دست نداشته و نه تنها باری را از دوش مهاجر نکاسته که قامت خمیده و زخم خورده مهاجر را بیش از هر زمانی دیگر خمیده کرده روح و روان مهاجر را خسته تر از هر زمانی دیگر ساخته ، طوریکه افسردگی و چالشهای بیشماری روانی امروزه در میان جامعه مهاجر تبدیل به آفت جمعی شده و مدام خلق حوادث نا گوار کرده از ما قربانی می گیرد .
اساسی ترین نا بسامانی و چالش فعلی جامعه مهاجر سختی های طبیعی مهاجرت از قبیل بحران هویت ، بیگانگی فرهنگی و زبانی و فقر اقتصادی نیست بلکه گیرماندن و مردن تدریجی در لابلای پالیسی های نا پخته و ضعف مدیریت سازمان های مهاجرتی UNHCR , IOM و دیگر نهادهای مدافع حقوق مهاجر است .
کشور های مهاجر پذیر در حال تبانی با سازمان های چون UNHCR و دیگر ارگانهای ذیربط جامعه مهاجر را چوب سوخت برنامه های پیشگیرانه خود قرارداده و برای جلو گیری از ورود مهاجران بیشتر، مهاجرین گیرافتاده فعلی را با بی انصافی و قساوت تمام در برزخ انتظار در پشت فیلترها و موانع خود ساخته ی خود نگهداشته و به مرگ تدریجی گرفتار کرده که هر روز از ما قربانی گرفته و خانواده های زیادی را بسوگ عزیزانش به ماتم می نشاند .
افزایش آفت افسردگی و میزان روبه رشد خودکشی در میان مها جرین ، خروجی و برآیند مستقیم پالیسی ناسنجیده سازمان مهاجرت است که هیچ توجیهی نمی توان آن را پنهان کند، به انتظار نشستن شش الی هشت سال برای اسکان مجدد و یا مصاحبه برای مهاجر شناخته شدن در شرایط مسموم بیم و امید عامل اصلی خود کشی هایی است که در جامعه مهاجر اتفاق می افتد .
پدیده خود کشی در میان مهاجرین مقیم اندونزی سالهای طولانی است که هرچند گاهی رخ میدهد و جان عزیزان ما را می گیرد که خود نشانه فشارهای قامت شکن است که بحالت انفجار می رسد .

اما متاسفانه این حوادث هم نتوانسته کمیساریای سازمان ملل در امور پناهندگان را تکان داده و از خواب غفلت بیدار کند ، این سازمان باید در قبال اینگونه حوادث احساس مسولیت کرده جواب گو باشد و به برنامه های غیر قابل قبولش تجدید نظر کند وگرنه معلوم است که جان و خون انسان مهاجر برایش بی ارزش و فاقد اعتبار است ، سازمان مهاجرت براساس وظیفه بشردوستی و حمایتی اش از مهاجر باید جلو تکرار این حوادث را بگیرد در غیر اینصورت خون انسان های بی گناه مهاجر بنیانش را خواهد لرزاند.
در روزهای اخیر یک نوجوان مهاجر افغانستانی در شهر مکاسار بر اثر طولانی شدن پروسه کاری اش کاسه صبرش لبریز شد و دست به خود کشی زد که این حادثه غمی دیگر بر غمنامه مهاجر افزود اما متاسفانه سازمان مهاجرت که مسئول مستقیم این کاراست واکنش لازم را از خود نشان نداده و همچنان بی تفاوت فقط نظاره گر می باشد.
درارتباط به همین حادثه یکی از رسانه های شهر مکاسار بجای آنکه آسیب شناسی کند و حقیقت را بیان کند متاسفانه دروغی را پخش کرده که این فرد بخاطر نداشتن دوست دختر دست به چنین اقدامی زده است ، اینگونه رویداد ممکن است برخواسته از تبانی با کمیساریای سازمان ملل باشد تا روی کم کاریهای سازمان سرپوش بگذارد ، ولی بی برنامه گی و کم کاری کمیساریای سازمان ملل بحدی روشن و آفتابی است و فشارها روی دوش جامعه مهاجر چنان سنگین است که با این ترفند ها قابل پنهان کردن نیست
خداوند روح این عزیز رها شده از فشار بی انصافان را شاد گرداند .
این حوادث درد آور را جامعه مهاجر نباید به فراموشی بسپارد و برای رهای از این سرنوشت نا مطلوب باید چاره ای جستجو کرد .
بهمین مناسبت انجمن مهاجرین اندونزی طی مراسمی با برگذاری شمع افروزی و همدردی با بازماندگان این جوان ناکام تسلیت خود را به جامعه مهاجرین و خانواده این عزیز تازه از دست رفته اعلام میدارد روحشان شاد و قرین رحمت الهی.
