شفقناافغانستان- پیامبر گرامی اسلام فرمودند: «مَنْ بَكی اَواَبْكی اَوتَباكی علی الحسین وَجِبَتْ لُه الْجَنَّة» خداوند متعال در جزای گریه بر مصائب حضرت سیدالشهدا (ع) بهشت پاداش می دهد، اما این گریه حاوی چه پیام و معنایی است و هدف از این گریه چیست؟
آیتالله محقق غزنوی اظهار داشت: ماه محرم الحرام، ماه حزن و مصائب عصمت و طهارت (ع) است. این ماه ماهی است که در واقع اختصاص دارد به آقا اباعبدالله الحسین (ع)، ماه حزن و اندوه و مصائب این امام همام و به طبع ماه حزن و اندوه شیعیان و پیروان حضرت سید و سرور سالار شهیدان آقا اباعبدالله الحسین (ع) میباشد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، آیتالله محقق غزنوی ضمن عرض تسلیت ایام شهادت امام حسین(ع) و اصحاب با وفای ایشان بیان کرد:
شیعیان و ارادتمندان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) مسایلی را لازم است جهت عرض ارادت به ساحت مقدس این امام همام در قالب عزاداری و برنامههای مرتبط با ماه محرم، انجام بدهند.
عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بدون شک از پشتوانهی فوقاالعاده عظیمی برخوردار است برای اینکه این عزاداری را قبل از همه حضرت رسول الله (ص) در موارد مختلف بیان فرمودند که در حین ولادت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) پیامبر گرامی اسلام بر این سبط گرامیاش و فرزند نازنینش گریه کرد. پیامبر گرامی اسلام از آیندهی سبط بزرگوارش آقا اباعبدالله الحسین (ع) و سرنوشتی که در انتظار این امام همام بود، مطلع بودند. و همچنین سایر ائمه طاهرین علیهمالسلام هر کدام به نوبهی خودشان در راستای اقامهی عزاداری حضرت سیدالشهدا(ع) برنامههای خاص و ویژهای داشتند، ولو اینکه ائمه اطهار علیهالسلام هم در یک شرایط بسیار سخت و دشواری زندگی میکردند.
امسال به لطف و عنایت خداوند تبارک و تعالی، ماه محرم را درک کردیم و بدون شک دنیای امروز و بخصوص دنیای اسلام وعلی الخصوص دنیای تشیع به خودش رنگ ماتم و عزا میگیرد، بدون شک تمام مظاهر عزاداری در ماه محرم، جهان تشیع بلکه جهان اسلام و بلکه تمام عالم را فرا خواهد گرفت، چون عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در یک نقطهای یا یک کشوری یا یک قارهای اختصاص پیدا نمیکند، اختصار ندارد.
اقامهی عزاداری حسینی در شرایط کرونایی یک امتحان الهی است
برنامههای عزاداری حضرت سیدالشهدا (ع) فراگیر شده و جهان را فراگرفته، در ماه محرم الحرام جهان به یک دهکدهی ماتمزده تبدیل میشود.که آثار و مظاهر عزاداری در تمام این کرهی خاکی برگزار است و مراسم دایر میشود.
عزاداری امسال هم متأسفانه با چالش ویروس منحوس کرونا مواجه شده و تمام دنیا را فرا گرفته و ما مسلمانها و پیروان مکتب حسینی (ع) هم دچار و گرفتار این ویروس هستیم. طبیعی است که این ویروس محدودیتهایی را ایجاد میکند، در یک چنین مواردی ما بعنوان برگزارکنندهی عزاداری حسینی باید منطبق با موازین شرعی و باورهایی که داریم با توکل به خداوند تبارک و تعالی و توسل به ائمه اطهار علیهمالسلام و شخص شخیص حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بهره بگیریم.
محدودیت نباید باعث این شود که کیفیت از برنامههای عزاداری بکاهیم؛ ما باید سعی بکنیم برنامههای عزاداری حضرت سیدالشهدا (ع) را در پیرو فرمایشات آقایان مراجع تقلید حفظهما الله تعالی که تعیین فرمودند و حدودی را برای اقامه عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بیان کردند، با کمال جدیّت مجالس عزاداری باید برگزار شود و همگان باید متوجه باشند که این شرایط خود یک امتحان الهی است، یعنی اقامه عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در شرایط کرونایی، یک امتحان الهی است و همگان باید از این امتحان سربلند بیرون بیاییم.
بنابراین باید با حفظ رعایت مسائل بهداشتی و توجه به فرمایشات مراجع عظام تقلید مجالس عزاداری را باقوت بیش از پیش برگزار بکنیم و مسایل و پروتکلهای بهداشتی برای حفظ سلامت خودمان، مؤمنین و شرکتکنندگان در مجالس عزاداری امام حسین (ع) را باید رعایت بکنیم تا اضرار به دیگران نشویم.
در حال حاضر عزاداری حضرت سیدالشهدا (ع) با چالشی که مواجه هست قطعاً نباید مانع برگزاری عزاداری شود. ما میتوانیم بعنوان پیروان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) عزاداری محرم و صفر امسال را جهانی بکنیم، اگر در سالهای قبل در کل جهان اسلام و تشیع ما یک میلیون حسینیه داشتیم امسال میتوانیم این یک میلیون را در قالب مجالس کوچک به صدها میلیون حسینیه تبدیل بکنیم تا مراسم آنطوری که شایستهی مقام والای حضرت سیدالشهدا (ع) برگزار بشود.
عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع) تاریخ پر فراز و نشییبی از زمان ائمه اطهار علیهمالسلام تا بحال داشته است، در برخی از بلاد اسلامی ما شاهد قضایا و مناظری بودیم که در بعضی از بلاد اسلامی مخصوصاً در کشور اسلامی افغانستان، ارادتمندان آقا اباعبدالحسین (ع) وقتی که مجلس عزاداری دایر میکردند، در یک نقطهی بسیار دور از انظار مجلس برگزار میکردند که همین مجالس سبب شد که امروز کشور افغانستان به یک عزاخانهی حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در ماه محرم و صفر تبدیل شود و ملت مسلمان افغانستان به ساحت مقدس حضرت سیدالشهدا (ع) عرض ارادت و تسلیت به تمام معنا به حضرت رسول الله (ص) داشته باشند.
اقامهی عزای حسینی، مهمترین وظیفهی مسلمانان
مهمترین وظیفهای ما مسلمانان میتوانیم انجام دهیم اقامهی عزا و عزادرای در رابطه با مصائب سرورو و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و یاران و انصار و اهل بیت باوفایش است، بدون شک اقامهی عزاداری بر حضرت سیدالشهدا (ع) و گریه کردن برمصائب این امام همام و اصحاب و یاران ایشان، از اهم و اعظم شعایر خداوند تبارک و تعالی است. اقامه عزاداری و گریهکردن در خصوص مصائب حضرت سیدالشهدا (ع) هم مورد تأکید پیامبرگرامی اسلام هست و هم مورد عنایت ائمه اطهار علیهمالسلام، و هم میتوان گفت مسألهای است که از زمان آدم تا خاتم، انبیاء و رسول الهی مورد توجه قرار داشته است.
همانطوری که حضرت ابراهیم (ع) وقتی از سرزمین کربلا عبور میکند، وضعش منقلب میشود، اگر چه حضرت نوح هم کشتی میسازد، قوام این کشتی به وجود مقدس پنج تن آل عبا مرتبط است. که در ضمن آن، حضرت سیدالشهدا (ع) میباشد.
فضیلت اشکریختن بر مصائب امام حسین(ع)
پیامبر گرامی اسلام فرمودند: «مَنْ بَكی اَواَبْكی اَوتَباكی علی الحسین وَجِبَتْ لُه الْجَنَّة» این یک جملهی سادهای نیست، بسیار پیام و معنادار دارد. اقامهی عزاداری برای حضرت اباعبدالله الحسین (ع) با سایر مجالس عزاداری متفاوت است.
اساساً منشاء مجلس عزاداری، حب و علاقه است، برای هر شخصی که بخواهند مجلس عزاداری بمناسبتهایی برگزار بکنند، دوام این مجالس ممکن است یک سال باشد، به جز کسانی که ممکن است از اولیای خدا باشند و مورد حب و علاقهی عدهای باشند.
اما حب الحسین (ع) یک مسألهی کاملاً غیرطبیعی است، زیرا علاقهی به حضرت سیدالشهدا (ع) انسانها را از حالت طبیعی خارج میکند.
عزاداری و اشکریختن بر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بدون شک از راههای نزدیک شدن به خداوند تبارک و تعالی است و بر همین اساس مورد تأکید پیامبر گرامی اسلام قرار گرفته است، اگر کسی گریه بکند، یا اگر کسی دیگری را بگریاند یا اگر کسی حالت گریهکردن را در مجلس عزای امام حسین (ع) را داشته باشد، بهشت بر او واجب میشود.
پیام گریهکردن در عزای حضرت سیدالشهدا (ع)
خداوند متعال در جزای این گریه بهشت می دهد، اما این گریه حاوی پیام و معنایی است و هدف دارد.
اولین پیام اشک ریختن برای حضرت اباعبدالله الحسین (ع) که قتیل العبرات هم هست، شهیدی که باید برایش اشکها ریخت، مالک اشکهای گریهکنندگان است. پیام این است که گام به جای گام حضرت اباعبدالله الحسین (ع) میگذاریم، ما در مسیر شما حرکت میکنیم، سعی میکنیم حسینی باشیم، « یا لَیتَنی کنتُ مَعَکم فَأفُوزَ فَوزا عَظیما».
در واقع عزادرای و گریه کردن برای حضرت اباعبدالله الحسین یک گریه کردن و عزادرای ساده نیست که منشاء آن فقط حب باشد، علاوه بر حب، حرکت در مسیر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) هم هست.
لذا مستکبرین در زمانهای مختلف جهان اسلام، همیشه در مخالفت اقامه عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بودند، زیرا کسانی که در عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) حاضر میشوند؛ بر علیه مستکبرین و ظالمین قیام خواهند کرد و موجبات تزلزل کاخها و حکومتهای ظالم میشود.
و این مسألهای نیست که تنها ما مسلمانها ادعا میکنیم، اگر به پیام گاندی، رهبر هندوستانی توجه داشته باشید وقتی در مقام آزادهی هند در چنگال استعمار انگلیس هست به قیام حضرت سیدالشهدا (ع) متوسل میشود و برای مردم هند، مطلبی را که به ارمغان می آورد آن باور و برداشتی است که از قیام حضرت اباعبدالله الحسین (ع) درک کرده است. فهمیدهاست که راه نجات همان راه حضرت سید و سالار شهیدان آقا عبدالله الحسین (ع) است که باید بپیماید، که توانست سلسلهی جبار و منحرف و کافر بنی امیه را در هم بکوبد.
ثمرهی عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع)
در هر نقطه و مکان و در هر عصر و زمان، دشمنان اسلام و تشیع در پی آن هستند که تا عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع) را تضعیف و خاموش کنند ولی خب نمیتوانند « وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ» این چراغی است به اذن خداوند تبارک و تعالی برای هدایت بشریت روشنشده و از این نور باید استفاده بکنند که بی جهت نیست پیامبر گرامی اسلام فرموده است: «اِنَّ الْحُسین مِصباحُ الْهُدی وَ سَفینَهُ الْنِّجاة».
امام حسین با قیام و انقلابش یک دانشگاه را بوجود آورد که این دانشگاه در تمام ابعاد حیات آدمی میتواند اسوه باشد، فرقی نمیکند این انسان هر گرایشی داشته باشد، وقتی برخوردهای حضرت را در مراحل مختلف با افراد مختلف و حتی در صحنهی کربلا و حتی با دشمنان کافر در صحرای کربلا ببینید به ویژگیها و فضایل حضرت اباعبدالله الحسین (ع) پی میبریم؛ اگر انسان بنا باشد با سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالحسین (ع) و اهداف والای آن حضرت آشنایی پیدا بکند، یکی از راههایش اقامه مجالس عزاداری است، چون اقامه مجالس عزاداری واقعاً حافظ دین مقدس و مکتب اسلام است و چراغی برای امت اسلامی است که این مجالس عزاداری حسینی توانسته اسلام واقعی را حفظ بکند.
اگر قیام حضرت اباعبدالله الحسین (ع) نبود از همان ابتدای قیام حضرت و یا از زمان رحلت پیامبر گرامی اسلام مکتب اسلام را به بیراهه و انحراف میکشیدند.
بنابراین میتوان یکی از علل قیام حضرت را حفظ دین از انحراف و تحریفی که ایجاد کرده بودند معرفی بکنیم، لذا انشاءالله باید سعی بکنیم تا آنجایی که میتوانیم از عزاداری آقا اباعبدالله الحسین (ع) در ابعاد مختلف حمایت بکنیم سعی بکنیم تا مجالس عزاداری را در مناطق و شرایط مختلف برگزار بکنیم تا از برکات این مجالس برخوردار باشیم.
