شفقناافغانستان- نهضت عاشورا از روز دوم محرم وارد مرحله عملی شد و هر روز شاهد یک اتفاق و نزدیک شدن جنگ و نبرد هستیم.
از امام سجّاد علیه السلام نقل شده است که فرمود: «امام حسین علیه السلام (در مسیر کربلا) در هیچ منزلگاهى فرود نیامد و کوچ نکرد، مگر آن که از «یحیى بن زکریّا» پیامبر بزرگ خدا وکشته شدن وى یاد فرمود، و روزى چنین فرمود:«وَ مِنْ هَوانِ الدُّنْیا عَلَى اللَّهِ أَنَّ رَأْسَ یَحْیَى بْنَ زَکَرِیَّا اهْدِىَ الى بَغِىٍّ مِنْ بَغایا بَنی إِسْرائیلَ ؛ از پستى دنیا نزد خداوند همین بس که سر «یحیى بن زکریّا» را براى زناکارى از زناکاران بنى اسرائیل هدیه بردند!».[۱]،[۲]که البته شهادت امام حسین ع نیز از جهاتى همانند شهادت حضرت یحیى (علیه السلام) بود.[۳]
پیش بینی امام حسین علیه السلام درباره شهادت خود
در پایان این ماجرا مى خوانیم امام حسین علیه السلام به فرزندش امام سجّاد علیه السلام فرمود:«یا وَلَدِی یا عَلِىُّ وَاللَّهِ لا یَسْکُنُ دَمِی حَتّى یَبْعَثَ اللَّهُ الْمَهْدِىَّ فَیَقْتُلَ عَلى دَمِی مِنَ الْمُنافِقِینَ الْکَفَرَهِ الْفَسَقَهِ سَبْعینَ أَلْفاً؛ فرزندم! على جان! به خدا سوگند خون من آرام نخواهد گرفت تا آنگاه که خداوند (فرزندم) مهدى (عج) را مبعوث کند و او هفتاد هزار تن از منافقین کافر و فاسق را به قتل برساند».[۴]،[۵]
بی شک این تعبیر اشاره روشنى است به پیش بینى شهادت امام علیه السلام است؛[۶]لذا هدف امام علیه السلام از طرح ماجراى حضرت یحیى علیه السلام اشاره به این نکته است که حکّام ظالم و جبار و هواپرست او را به جرم پاکى و تقوا و مبارزه با آلودگى ها و هوسبازى ها شهید مى کنند و سر بریده اش را براى ناپاک زاده اى هدیه مى برند و این نشان مى دهد که امام علیه السلام از جزئیّات شهادت خود آگاه بوده، و براى اصحاب و یاران و فرزندانش شرح [۷]مى داده و آن مردان شجاع را آماده جانبازى و فداکارى تا آخرین قطره خون مى کرده است.[۸]
نوید انتقام خون امام حسین(علیه السلام) با ظهور امام عصر(علیه السلام)
بدیهی است جمله «خون من از جوشش باز نمى ایستد تا «مهدى علیه السلام» قیام کند» اشاره پر معنایى به استمرار عاشوراهاى حسینى در طول تاریخ و نوید انتقام خون به ناحق ریخته امام حسین)ع) است، همان چیزى که امروز با چشم خود مى بینیم.[۹]
روز سوم؛ ورود عمر بن سعد به کربلا
عمر بن سعد[۱۰] روز سوم محرم، با لشکر عظیمى به کربلا آمد و در برابر لشکر محدود امام علیه السلام ایستاد.[۱۱]
فرستاده عمر بن سعد نزد امام علیه السلام آمد. سلام کرد و نامه ابن سعد را به امام تقدیم نمود و عرض کرد: مولاى من! چرا به دیار ما آمده اى؟[۱۲]
امام علیه السلام در پاسخ فرمود:«کَتَبَ إِلَىَّ أَهْلُ مِصْرِکُمْ هذا أَنْ أَقْدِمَ، فَأَمَّا إِذْ کَرِهُونِی فَأَنَا أَنْصَرِفُ عَنْهُمْ!؛ اهالى شهر شما به من نامه نوشتند و مرا دعوت کرده اند، و اگر از آمدن من ناخشنودند باز خواهم گشت!».[۱۳]،[۱۴]
خوارزمى روایت کرده است: امام علیه السلام به فرستاده عمر بن سعد فرمود:«یا هذا بَلِّغْ صاحِبَکَ عَنِّی انِّی لَمْ ارِدْ هذَا الْبَلَدَ، وَ لکِنْ کَتَبَ إِلَىَّ أَهْلُ مِصْرِکُمْ هذا انْ آتیهُمْ فَیُبایَعُونِی وَ یَمْنَعُونِی وَ یَنْصُرُونِی وَ لا یَخْذُلُونِی فَانْ کَرِهُونِی انْصَرَفْتُ عَنْهُمْ مِنْ حَیْثُ جِئْتُ ؛ از طرف من به امیرت بگو، من خود به این دیار نیامده ام، بلکه مردم این دیار مرا دعوت کردند تا به نزدشان بیایم و با من بیعت کنند و مرا از دشمنانم بازدارند و یاریم نمایند، پس اگر ناخشنودند از راهى که آمده ام باز مى گردم».[۱۵]،[۱۶]
نامه نگاری عمر بن سعد به ابن زیاد
وقتى فرستاده عمر بن سعد بازگشت و او را از جریان امر با خبر ساخت، ابن سعد گفت: امیدوارم که خداوند مرا از جنگ با حسین علیه السلام برهاند. آنگاه این خواسته امام را به اطّلاع «ابن زیاد» رساند.[۱۷]
پی نوشت:
[۱] مناقب ابن شهر آشوب؛ ج ۴؛ ص ۹۲ ، بحارالانوار، ج ۴۵؛ ص ۸۹.
[۲] عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها ؛ ص۳۷۷.
[۳] تفسیر نمونه ؛ ج ۱۳ ؛ ص۲۱.
[۴] مناقب ابن شهر آشوب؛ ج ۴؛ ص ۹۲ ، بحارالانوار، ج ۴۵؛ ص ۸۹.
[۵] عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها ؛ ص۳۷۸.
[۶] پیام امام امیر المومنین علیه السلام ؛ ج ۱۵ ؛ ص.۱۷۹
[۷] عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها ؛ ص۳۷۸.
[۸] همان؛ ص ۳۷۹.
[۹] همان.
[۱۰] عمر بن سعد، جنایتکار بزرگ حادثه کربلا و عاشورا است،( عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها ؛ ص۱۲۹)،عمر به سعد گنهکارى است که موفّق بر توبه از خطاها و گناهان و اشتباهات خود نشد، ولى تمام پلهاى پشت سر خود را خراب کرد. او در راه حبّ دنیا و وابستگى به پُست و مقام و ملک رى، تا آنجا پیشرفت که گفت:«مى گویند خداوند بهشت و جهنّمى آفریده، و انسانها را در جهان آخرت مجازات مى کند. اگر این مطلب راست باشد پس از قتل حسین و رسیدن به حکومت و مقام، توبه مى کنم! و اگر دروغ باشد ملک و مقام را از دست نداده ام!».( منهاج الدموع، ص ۲۹۱)،(سوگندهاى پر بار قرآن ؛ ص۴۱۰.)
[۱۱] عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها ؛ ص۳۸۶.
[۱۲] همان ؛ ص۳۸۶.
[۱۳] تاریخ طبرى؛ ج ۴؛ ص ۳۱۱؛ ارشاد ؛ص ۴۳۵ ، بحارالانوار؛ ج ۴۴؛ ص ۳۸۴.
[۱۴] عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها ؛ ص۳۸۶.
[۱۵] مقتل الحسین خوارزمى؛ ج ۱؛ ص ۲۴۱.
[۱۶] عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها ؛ ص۳۸۶.
[۱۷] همان.
