در حالیکه جنگ افغانستان به بدنام ترین منازعهء مبدل شده که ایالات متحدهء امریکا در آن دخیل بوده است، پنتاگون یا وزرات دفاع امریکا از حکومت افغانستان تقاضا کرده است تا توافقنامهء همکاری های امنیتی و دفاعی را با واشنگتن امضا کند.
به گزارش خبرگزاری شیعیان افغانستان(شفقنا افغانستان) به نقل از رادیو آزادی؛ تا اکنون حامد کرزی رییس جمهور افغانستان از امضای توافقنامهء همکاری های امنیتی و دفاعی با امریکا خودداری کرده است، توافقنامهء که تهداب پلانی را تشکیل می دهد که براساس آن تعدادی از نیرو های امریکایی بعد از سال 2014 میلادی در افغانستان باقی خواهند ماند.
ستیف وارن (Steve Warren) سخنگوی وزرات دفاع امریکا روز دوشنبه گفت:
“ما آماده یم تا این قرار داد را امضا کنیم. ما مکرراً از حکومت افغانستان خواسته ایم تا این توافقنامه را امضا کند. در صورتیکه این توافقنامه امضا نشود، ما مجبور خواهیم بود، برای آیندهء بعد از سال 2014 میلادی که نیروهای امریکایی در آن جا حضور نخواهند داشت، برنامه ریزی کنیم .”
به نوشتهء روزنامهء گاردین چاپ بریتانیا، ایالات متحده، بطور ناموفقانه تلاش کرد تا سایر مقامات حکومت افغانستان را به تایید حضور دراز مدت امریکا در افغانستان تشویق کند، حضوری که 13 سال طول کشیده است.
آنچه که برنامهء پنتاگون یا وزرات دفاع امریکا را دشوار می سازد، همه پرسی تازه در مورد حمایت از جنگ افغانستان است که توسط سی. ان. ان (CNN) و او. آر. سی (ORC) صورت گرفت و پایین ترین سطح حمایت از جنگ های را نشان می دهد که امریکا در آن دخیل بوده است.
بر اساس این همه پرسی که روز دوشنبه نشر شد، 82 درصد مردم امریکا با جنگ افغانستان مخالف اند، صرف 17 درصد از آن حمایت می کنند. در حالیکه مخالفت مردم امریکا از جنگ ویتنام در ماه می سال 1970 میلادی 56 در صد بود.
جنرال جوزف دنفورد (Joseph Dunford) قوماندان نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان به حمایت از حضور 10 تا 13 هزار عسکر در افغانستان صحبت کرده است. بدون توافقنامهء همکاری های امنیتی و دفاعی ایالات متحدهء هوشدار داده است که همهء نیروهای نظامیش را مانند عراق از افغانستان خارج خواهد ساخت. به عقیدهء مقامات استخبارتی حتی اگر افغان ها با حضور نیروهای امریکایی هم موافقت کنند، بعد از سال 2014 میلادی دستاورد های حاصل شده، شاید در جریان چند سال تبخیر شود.
ستیف وارن (Steve Warren) سخنگوی وزرات دفاع امریکا از تبصره در مورد نظریهء مقامات استخبارتی خود داری کرده، اما آن را یکی از عناصر پروسهء تصمیم گیری پالیسی ساز، خوانده است.
انتهای پیام