مردی که گفته میشود مسئول آوردن القاعده به افغانستان است، اعلام کرد که برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2014 میلادی این کشور نامزد میشود.
به گزارش خبرگزاری شیعیان افغانستان (شفقنا افغانستان) به نقل از ابنا؛ حامد کرزی، رئیسجمهوری افغانستان طبق قانون اساسی حق شرکت در انتخابات ریاست جمهوری سال 2014 میلادی را ندارد و به نظر میرسد که دولت جدید این فرصت را دارد تا این کشور را از سالها اتهامات خدشهآور فساد و سوءمدیریت نجات دهد.
«عبدالرسول سیاف» که گفته میشود مسئول آوردن القاعده به افغانستان است، چند دقیقه پیش از ثبتنام در کمیسیون مستقل انتخابات کابل گفت: امروز من خودم را نامزد انتخابات کردم تا به کشور و مردم کشورم خدمت کنم. من میخواهم تا دوش به دوش خدمتگذاران صادق افغانستان خدمت کنم.
میلیونها افغان سال آتی میلادی در مهمترین انتخابات از زمان آغاز جنگ تحت رهبری آمریکا علیه شبهنظامیان طالبان افغانستان شرکت خواهند کرد. ناتو و آمریکا پیش از خروج دهها هزار نیروی مبارز خارجی تا پایان سال 2014 میلادی به دنبال انتخاباتی معتبر هستند.
دیپلماتهای غربی پیشتر نسبت به نامزدی سیاف در انتخابات ریاست جمهوری سال 2014 افغانستان ابراز نگرانی کرده و به دیدگاههای شدیدا محافظهکار وی در رابطه با حقوق زنان، آزادیهای اجتماعی و روابط عمیقش با شبهنظامیان افراطی اشاره کردند.
نام گروه شبهنظامی فیلیپینی «ابو سیاف» از نام عبدالرسول سیاف برگرفته و در گزارشات کمیسیون 11 سپتامبر سال 2009 میلادی نام وی به عنوان مشاور خالد شیخ محمد، مغز متفکر عملیات حملات 11 سپتامبر 2009 میلادی اعلام شده است.
سیاف در دهه 1980 و 1990 میلادی اداره کمپهای آموزش شبهنظامی در افغانستان و پاکستان را به عهده داشت و در آنجا با اسامه بن لادن، رهبر سابق القاعده آشنا شد. سیاف در سال 1996 پس از آنکه بن لادن از سودان اخراج شد، به وی کمک کرد تا به افغانستان بازگردد.
نامزدی سیاف دو روز پس از اعلام نامزدی عبدالله عبدالله، رهبر ائتلاف ملی افغانستان و وزیر امور خارجه سابق این کشور صورت گرفت. دیگر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری 2014 میلادی زلمای رسول، وزیر امور خارجه، اشرف غنی، از سیاستمداران لیبرال چپگرا و قیوم کرزای، برادر حامد کرزای هستند.
عبدالرسول سیاف، از چهرههای کلیدی دوران مبارزه با ارتش شوروی است. وی در سال ۱۹۴۶ در ولایت کابل به دنیا آمد. وی پس از رهایی از زندان پلچرخی به پاکستان رفت و به فعالیتهای شبهنظامی پیوست.
سیاف مدتی را در حزب تنظیم جمعیت فعالیت کرد ولی سپس راه خود را از این حزب جدا کرد و حزبی را به نام اتحاد اسلامی افغانستان تاسیس کرد که خود رهبری آن را به عهده داشت. سیاف از آن جایی که آموزشهای دینی خود را در کشورهای اسلامی به پایان رسانده بود از حمایت خاص این کشورها و به ویژه عربستان سعودی برخوردار بود.
جنگهای داخلی
سیاف در میان سالهای ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۴ در درگیریهای میان گروهی کابل نقش اساسی داشت و نبردهای حزب تحت فرمان او با حزب وحدت اسلامی که در آن زمان از سوی عبدالعلی مزاری رهبری میشد در غرب کابل شهرت فراوان دارد.
این دو حزب در آن سالها جنگهای خونینی با هم داشتند که منجر به کشته و مجروح شدن صدها تن از افراد غیرنظامی شد و غرب کابل هم به ویرانه تبدیل شد.
وی بارها به دلیل حضورش در جنگهای داخلی افغانستان از جانب سازمان دیدهبان حقوق بشر به جنایات جنگی متهم شده است.
بدگمانی
به دنبال ورود طالبان به کابل، سیاف همراه با احمد شاه مسعود، از فرماندهان ارشد مجاهدین، این شهر را ترک کرد و در شمال کابل مستقر شد؛ جایی که عمدتا زیر کنترل فرمانده مسعود قرار داشت.
گفته میشود کسانی که در لباس خبرنگاری احمد شاه مسعود را ترور کردند قبلا با سیاف دیدار داشتند و احمد شاه مسعود به توصیه سیاف حاضر شد با این خبرنگاران مصاحبه کند.
این موضوع مدتی شک و گمانهایی را در مورد سیاف در میان طرفدارن فرمانده مسعود ایجاد کرده بود، اما سیاف و شماری از نزدیکان احمد شاه مسعود این مساله را به شدت رد کردند. سیاف همچنین از مهمترین حامیان دولت به رهبری برهانالدین ربانی بود.
به دنبال سقوط طالبان، سیاف به کابل برگشت و در نقشهای گوناگونی در ایجاد ساختارهای جدید قدرت در این کشور نقش بازی کرد. وی در لویه جرگه (نشست بزرگ افغانها) اضطراری و قانون اساسی شرکت کرد و بعدا هم به عنوان نماینده مردم کابل به پارلمان افغانستان راه یافت.
سیاف یکی از نامزدان احراز کرسی ریاست مجلس بود، اما با تفاوت چهار رای از یونس قانونی، رئیس کنونی مجلس نمایندگان افغانستان شکست خورد.
حمایت از کرزی
سیاف پس از حکومت موقت و انتقالی در افغانستان عمدتا از حامیان دیروز خود جدا شد و از حامد کرزای، رئیس جمهوری کنونی افغانستان حمایت کرد. در دومین دوره انتخابات ریاست جمهوری نیز عبدالرسول سیاف از حامد کرزای حمایت کرده است.
با وجود درخواستهای مکرر، وی حاضر نشد که به جبهه ملی که مهمترین اپوزیسیون دولت به شمار میرود، بپوندد.
پایان پیام