شفقنا افغانستان- بر اساس گزارش اخیر سازمان ملل، طالبان نهتنها از موضع خود در مورد حقوق بشر به ویژه حقوق زنان عقبنشینی نکرده، بلکه دست به نقض حقوق بشر و کشتار مخالفان خود نیز زدهاند.
در این گزارش همچنین آمده است که طالبان در حال جایگزینی برخی از مکاتب دولتی با مدارس دینی هستند که ممکن است کودکان در آنجا در معرض آزار و اذیت و باورهای افراطی قرار گیرند.
در همین حال، زکیه زهادت، فعال حقوق زن در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری شفقنا افغانستان با تأیید این گزارش میگوید که نهتنها محدودیتها علیه زنان برداشته نشده بلکه نقض حقوق آنان از سوی طالبان بیشتر هم شده است.

وی میگوید: «امروز دختران در افغانستان از رفتن به مکتب منع میشود و برای تعلیم آنان هیچگونه بودجهای در نظر گرفته نمیشود اما رهبر طالبان فرمان میدهد که در هر ولسوالی حداقل باید یک مدرسه دینی وجود داشته باشد و یا اعمار شود.»
به گفته وی، امکانات برای رشد و تقویت معارف و مکاتب در افغانستان وجود ندارد؛ اما تمام توجه طالبان به این است که باید مدارس دینی بیشتر شوند و بودجه هنگفتی را در این زمینه اختصاص دهند.
این فعال حقوق زن در ادامه میگوید: «مردم افغانستان همهشان مسلمان هستند و پیش از این هم خدای نخواسته کافر نبودند که حالا طالبان آمدهاند این قدر روی مسلمانیت آنها میخواهند کار کنند. این کار چیزی جز افراطیت دینی نیست.»
«بازداشتهای خودسرانه» از دیگر موارد خشونت علیه شهروندان است که این فعال حقوق زن از آن سخن میگوید: «طالبان ظرفیت شنیدن صدای مخالف خود را ندارد و با هر روش ممکن آنان را سرکوب و یا نابود میکند.»
تمام تمرکز طالبان روی پوشش زنان است
بانو زهادت با انتقاد از سیاست طالبان در برابر زنان میگوید: «جادههای کابل هم اکنون پر از اطفال گدا و گرسنه است. شما اگر به جادههای کابل سری بزنید میبینید که زن افغان حجاب و برقع دارد اما نانی برای خوردن ندارد متاسفانه. زن افغان امروزه در زیر آفتاب سوزان در کابل کراچیوانی میکند.»
وی میافزاید: «در اینجا هیچ قانونی برای کاهش فقر و ایجاد شغل برای مردم روی دست گرفته نمیشود ولی تمام تمرکز طالب این است که باید زن افغان حجاب و برقع داشته باشد و چادری سر کند.»
مردم نه امنیت جانی دارند نه امنیت روانی
به گفته این فعال حقوق زن، «وحشت، ظلم، نابرابری»، در افغانستان به اوج خود رسیده است: «شهروندان افغانستان و بهویژه زنان نه امنیت جانی دارند و نه هم امنیت روانی. طالبان با بهکارگیری سیاست ترس و ارعاب جلو انتقادات و اعتراضات مردم را میگیرد و میخواهند جامعه را با زور و خشونت مدیریت کنند.»

زهادت با بیان این که طالبان تغییر نکردهاند، میافزاید: «مسئولان طالبان در اظهار نظرهایشان دروغ میگویند و واقعیتها را پنهان میکنند. طالبان میگویند ما امنیت را تامین کردیم درحالی که هم اکنون کسانی بدون هیچ جرمی بازداشت، شکنجه و حتی کشته میشوند، آنها خیلیها را به خاطر این که از پنجشیر و یا اندراب بودهاند بازداشت کردهاند.»
این فعال حقوق زن همچنین میگوید: «آنها (طالبان) میگویند که زنان در امنیت کامل به سر میبرند اما میبینید امروز وضعیت زنان را که با چه محدودیتها و محرومیتها مواجهاند. نه حق کار داریم نه حق تعلیم…»
وی وضعیت کنونی را به زیان حکومت طالبان دانسته و میگوید اگر این وضعیت ادامه یابد مردم مجبور خواهند شد روزی در برابر آن قیام کنند.
