شفقنا افغانستان – سخنان ذبیح الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان در مورد سهم اوقات و تقسیم قدرت در افغانستان از نگاه این گروه، بازتاب گسترده داشته و واکنش برانگیز شده است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، سخنگوی طالبان جمعه شب در گفتگو با شبکه تلویزیونی موسم به «آمو» به سئوالاتی در مورد تقسیم قدرت در افغانستان و تعداد و حضور اقوام در کابینه این گروه پاسخ داد.
او در این مصاحبه صراحت رد کرد که گروه طالبان به تقسیم قدرت بر اساس قومیت در افغانستان باور ندارد.
از آقای مجاهد پرسیده شد که آیا گروه طالبان به تنوع قومی در افغانستان باور دارد یا خیر، او در پاسخ گفت که اگر منظور این باشد که افغانستان از اقوام مختلف تشکیل شده و باید به آنها احترام قائل شد، بلی، ما معتقد به تنوع قومی در افغانستان هستیم.
او افزود که «ولی اگر به این معنا باشد که قدرت براساس قومیت تقسیم شود، مثلی که قبلا تجربههای ناکام بوده، ما به این باور نداریم و همه چیز باید براساس اصول اسلامی و شرعی پیش برود.»
سخنگوی طالبان در این مصاحبه با اشاره به تقسیم قدرت میان اقوام مختلف افغانستان در دوره جمهوریت، این نوع سیاست را «ناکام خواند» و به صورت ضمنی از تمرکز قدرت به دست قوم پشتون در افغانستان دفاع کرد.
«پشتون ها اکثریت است»
یکی دیگر از مسائلی که سخنگوی طالبان در مصاحبه خود با این رسانه به آن اشاره کرد و واکنش برانگیز شده است، بحث اقلیت و اکثریت اقوام در افغانستان و حضور آن ها در قدرت بود.
در بخشی از این مصاحبه از آقای مجاهد پرسیده شد که چرا اکثر اعضای کابینه و مسئولان ارشد گروه طالبان افرادی از قوم پشتون هستند؟
او پاسخ داد که «باید بگویم که از لحاظ محاسبه اکثریت تمام ملت ما پشتون هستند، به این معنا است که یک چیزی طبیعی است.»
مجری برنامه پس از این پاسخ از آقای مجاهد پرسید که: «برای همین شما قدرت را بیشتر به پشتون ها می دهید و براساس قوم محاسبه می کنید، نه براساس استعداد و توانایی؟»
سخنگوی طالبان در پاسخ گفت: «نه، نادرست برداشت نکنید. ما براساس اسلام، اهلیت و اصول شرعی معامله می کنیم نه براساس قومیت.»
مجری برنامه از آقای مجاهد پرسید که بر چه اساسی ادعا می کنی که پشتون ها در افغانستان اکثریت است در حالی که هیچ آمار رسمی بر اساس سرشماری نفوس در کشور وجود ندارد.
سخنگوی طالبان در پاسخ به این سئوال به زبان پشتو گفت که درست است که سرشماری انجام نشده است، اما این یک واقعیت است که پشتون ها اکثریت نفوس افغانستان را تشکیل می دهد.
جدال بر سر اینکه کدام گروه قومی در افغانستان اکثریت و کدام گروه قومی دیگر اقلیت، ریشه تاریخی دارد و بارها باعث نزاع های سیاسی شده است.
بسیاری از سیاست مداران افغانستان به این باور هستند که افغانستان کشور «اقلیت ها» است و هیچ قومی اکثریت مطلق در این کشور نیست.
هرچند که دعواهای اکثریت و اقلیت بین سیاست مداران و در محافل سیاسی افغانستان بسیار داغ بوده است، اما هیچگاه از مرکز قدرت و سخنگویان حکومت افغانستان در این رابطه به صورت صریح واکنش نشان داده نشده است و آنها ادعا نکرده اند که قومی اکثریت است و قوم دیگری اقلیت.
ذبیج الله مجاهد اولین مقام طالبان است که به صورت رسمی و از جایگاه کسانی که حاکمان افغانستان از یک طرف این دعوا و نزاع تاریخی حمایت و طرفداری می کند.
به باور شهروندان افغانستان این اظهار نظر نشان می دهد که سیاست طالبان بر قومگرایی و دامن زدن به مسائل قومی در افغانستان استوار است و این گروه در تلاش است سایر اقوام افغانستان را به هرنحوی که شده، از قدرت، سیاست و حتی تاریخ، حذف کند و حقوق و حتی حضور آنها را انکار کند.
شمار وزرای غیر پشتون
ذبیح الله مجاهد در گفتگو با تلویزیون آمو گفت که کابینه سرپرست این گروه 25 وزیر دارد و برای توجیه حضور اقوام در این کابینه، به شمردن وزرای غیرپشتون آغاز کرد.
اما بر اساس آماری که او ارائه کرد، تنها سه وزیر در کابینه این گروه از اقوام غیرپشتون بود که همه متعقل به اعضای سابق این گروه از اقوام تاجیک و ازبیک بود و هیچ وزیر شیعه و هزاره در میان آنها نبود.
این در حالی است که در بیست سال گذشته شیعیان هزاره در افغانستان همواره بین سه تا پنج وزیر در کابینه داشته اند.
در کابینه طالبان تنه سه معین وزارت از شیعیان هزاره انتخاب شده اند؛ در حالی که در بیست سال گذشته ده ها معین، رییس و مشاور از میان دانش آموختگان هزاره در بدنه دولت مشغول کار بودند.
شماری از شهروندان افغانستان در واکنش به این مصاحبه نوشته اند که سخنگوی طالبان در این گفتگو بسیار بی پرده و صریح از «سیاست های قومی» این گروه سخن گفت و روشن کرد که در حکومتی به رهبری طالبان، محوریت همه چیز بر اساس منافع قوم پشتون تعریف می شود و سایر اقوام نقش های حاشیه ایی را خواهند داشت.
شهروندان افغانستان با اشاره به این سخنان می گویند که این اظهاران نشان می دهد که با تداوم سلطه طالبان بر این کشور، نه تنها افغانستان به صلح و ثبات نمی رسد، بلکه اتحاد و انسجام اقوام مختلف کشور نیز از بین می رود و نفاق و دشمنی اقوام یکبار دیگر شعله ور خواهد شد.
