شفقنا افغانستان – نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد افغانستان شام دیروز به وقت کابل برگزار شد و در آن رزا اوتنبایوا، فرستاده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد گزارش خود از وضعیت افغانستان را به این شورا ارائه کرد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، خانم اوتنبایوا در سخنرانی خود در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد به موضوعات مختلفی پرداخت، از جمله رویکرد آینده جامعه جهانی نسبت به افغانستان، بازداشت های خودسرانه، وضعیت بشری، آسیب پذیری شیعیان و نگرانی کشورهای منطقه از خطرات احتمالی از افغانستان.
فرستاده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان در این سخنرانی، خواستار تعامل بیشتر جهان با طالبان شد و گفت که او معتقد است که تا اکنون تعامل کافی با این گروه انجام نشده است.
او در این نشست گفت که «من معتقدم رویکرد آینده ما در مورد افغانستان باید توسط دو عامل هدایت شود. اول، اجماع بینالمللی پایدار در مورد افغانستان. دوم، استفاده بیشتر از تمایل مقامات حاکم (طالبان) برای گفتگو با جامعه بینالمللی. گفتگو مشروعیت نمیبخشد. از آن میتوان برای ابراز عدم تایید و در عین حال تشویق به تغییر استفاده کرد. باید تعامل مستقیم بیشتری با مقامات حاکم، از جمله در کابل، وجود داشته باشد.»
«آیا تعامل راه حل است؟»
نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در نشست شورای امنیت این سازمان در حالی خواستار تعامل مستقیم بیشتر با طالبان شده است که چنین رویکردی در دو سال اخیر با انتقادات گسترده مواجه بوده است.
خانم اوتنبایوا در سخنرانی خود گفت که یوناما برای گفتگو در زمینه های مختلف از جمله حقوق بشر، مواد مخدر و وضعیت زندانیان با طالبان تعامل دارد و افزود که در برخی موارد، از جمله برخورد با زندانیان «منافذی» وجود دارد و بسیاری از مقام های طالبان تمایل خود را به تعامل بیشتر با یوناما و آگاهی بیشتر از استانداردهای حقوق بشری، نشان داده اند.
دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان(یوناما)، از زمان تسلط دوباره طالبان بر این کشور، تعامل خود را با این گروه حفظ کرده و بارها خواستار تعامل جهان با این گروه شده است.
اما گروه ها و جریان های سیاسی و مدنی افغانستان به این باور هستند که تعامل با طالبان، به معنی «سفیدنمایی» این گروه است و نمی تواند نقشه راه آینده افغانستان باشد.
جنبش های اعتراضی زنان افغانستان، از جدی ترین مخالفان تعامل جامعه جهانی با طالبان بوده اند و همواره تأکید کرده اند که تعامل با این گروه راه حل نیست و منجر به «سفیدنمایی» و نادیده انگاری «جنایات ضدبشری» این گروه می شود.
پیش از این منیژه باختری، از چهره شناخته شده و سفیر افغانستان در اتریش، دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد را به «سفیدنمایی» طالبان متهم کرده است.
خانم باختر با گذشت یک سال از حاکمیت طالبان در افغانستان نوشته بود که «خانم اوتنبایوا و آقای پوتزل با گزارشهای غیر منصفانه و نادیده گرفتن نقض جدی حقوق بشر و جنایت علیه بشریت و تقلیل آن به نسبیت فرهنگی علیه مردم افغانستان ایستادهاند.»
بسیاری از گروه های سیاسی افغانستان به این باور هستند که تعامل با طالبان در بیش از دو سال گذشته، نتوانسته است رویکرد این گروه نسبت به ارزش های جهان شمول، چون حقوق بشر، آزادی بیان و آزادی عقیده و باور را تغییر دهد و باعث ایجاد یک حکومت فراگیر و در نتیجه آوردن ثبات در افغانستان شود.
جریان های سیاسی و شهروندان افغانستان عمدتا خواستار فشار بیشتر، وضعیت محدودیت های گسترده و حتی مجازات رهبران طالبان در دادگاه های بین المللی هستند.
بسیاری از شهروندان افغانستان نمی پذیرند که طالبان بخشی از آینده افغانستان باشند و خواستار «سرنگونی» این گروه از هر طریقی، هستند.
جبهه های نظامی که اکنون علیه طالبان فعالیت می کنند، نیز تا تأکید می کنند که تا سرنگونی رژیم طالبان از افغانستان، همچنان علیه این گروه خواهند جنگید.
مشخص نیست که نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان، با وجود انتقادات گسترده، چرا هنوز به تعامل با طالبان تأکید می کند.
«وضعیت ویژه شیعیان افغانستان»
نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در سخنرانی خود در نشست شورای امنیت به خطراتی که متوجه شیعیان افغانستان تحت حاکمیت طالبان است، اشاره کرد، اما هیچ راهکاری برای حفاظت از شیعیان ارائه نکرد.
خانم اوتنبایوا در این نشست گفت که شیعیان افغانستان همچنان در خطر آسیب پذیری نامتناسب قرار دارند و گفت در سه حمله اخیر علیه آنان 39 نفر کشته شده اند و در سه حمله «هدفمند» دیگر علیه روحانیون شیعه در هرات نیز 9 نفر کشته شده اند.
شیعیان هزاره در افغانستان از زمان تسلط دوباره طالبان با حملات «سیستماتیک» و «هدفمند» مواجه بوده اند و در موارد متعدد این گروه نیز متهم به «کشتار» و «نقض آزادی مذهبی» آنان شده است.
شیعیان هزاره بارها از سازمان ملل متحد خواسته اند که برای حفاظت از آنان، مکانیزهای ویژه، مطابق با قوانین و کنوانسیون های بین المللی روی دست گیرد.
اما سازمان ملل متحد و به ویژه یوناما تا اکنون هیچ اقدامی در این زمینه انجام نداده و به ندرت به مستندسازی حملات علیه شیعیان هزاره پرداخته اند.
فعالان هزاره معتقد هستند که حملات «سیستماتیک»، «دوامدار» و «هدفمند» علیه شیعیان هزاره ایجاب می کند که به صورت ویژه از سوی دفتر سازمان ملل متحد مستندسازی و برای جلوگیری از آن راهکارهای جدی از سوی شورای امنیت این سازمان اتخاذ شود.
اما به گفته فعالان هزاره، یوناما تا اکنون به صورت ویژه حملات علیه شیعیان هزاره را مستندسازی و بررسی نکرده است و برای جلب توجه بین المللی به جلوگیری از این حملات، تلاش نکرده است.
