شفقنا افغانستان – پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، شمار دستفروشان در خیابانهای کابل به صورت چشمگیر افزایش یافت، اما این روزها خیابانها دیگر محل امنی برای دستفروشان نیست و هر لحظه ممکن است با قنداق تفنگ و شلاق مأموران طالبان مواجه شوند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، سقوط حکومت پیشین افغانستان باعث فروپاشی اقتصادی افغانستان و بیکاری مطلق هزاران نفر در گوشهوکنار این کشور شد.
طالبان پس از آنکه کنترل ادارات دولتی را در اختیار گرفتند، هزاران نفر از کارمندان حکومت پیشین را اخراج کردند و بهجای آنان، افراد و نیروهای خود را جایگزین کردند.
از سوی دیگر، با تسلط این گروه بر افغانستان، صدها مؤسسه و نهاد بینالمللی و داخلی تعطیل شد و کارکنان آنان کار و درآمد خود را از دست دادند.
علاوه بر این، طالبان کار زنان را ممنوع و کسبوکارهای تحت مدیریت زنان را تعطیل کردند.
این اقدامات در کنار بحران عمیق اقتصادی، باعث شد که میزان فقر و بیکاری در این کشور به صورت چشمگیر افزایش یابد و در نتیجه شمار زیادی از افراد به اجبار، به دست فروشی در کنار خیابانها روی بیاورند.
اما مدتی است شهرداری طالبان در کابل، دستفروشی در کنار خیابانها را منع کردهاند؛ اقدامی که باعث شده است هزاران نفر دوباره امید خود برای تأمین نان شب را از دست بدهند.
«برخورد خشن و تخریب اموال»
شهرداری طالبان در کابل به مأموران خود دستور داده است که دستفروشان را از کنار خیابانها جمعآوری کنند و دیگر به آنان اجازه دستفروشی ندهند.
دستفروشان در شماری از مناطق کابل به خبرنگار شفقنا گفتهاند که مأموران طالبان همه روز به محلات تجمع آنان هجوم میآورند و مانع کارشان میشوند.
خبرنگار شفقنا از جمله در منطقهی «پل سوخته» و «کوته سنگی» در غرب کابل و شماری از مناطق دیگر شاهد برخورد خشن مأموران طالبان با دستفروشان بوده است.
بر اساس مشاهدات عینی خبرنگار شفقنا، مأموران طالبان در جریان جمعآوری وسایل کار دستفروشان چند نفر آنان را «ضربوشتم» کردند و از جمله میوهها و سبزیجات فروشی آنان روی جاده پرتاب کردند.
در مناطقی که خبرنگار شفقنا سر زده است، بسیاری از دستفروشان مشغول فروختن میوه، سبز و لباس زمستانی بودند.
در جریان حضور مأموران طالبان در این مناطق، خبرنگار شفقنا مشاهده کرده است که شماری از دستفروشان که عمدتاً مردان کهنسال بودند، به ماموران طالبان التماس میکردند که به وسیله دستفروشی آنان آسیب نزنند و میوه و سبزیها را به زمین نیندازند، اما مأموران طالبان با خشونت با آنان برخورد میکردند و بستههای میوه و سبزی را روی جاده پرتاب میکردند.
«ناچاریم، نان نداریم»
خبرنگار شفقنا با چند نفر از دستفروشان به صورت شفاهی صحبت کرد و از آنان پرسید که با وجود ممانعت و برخورد خشن مأموران طالبان، چرا باردیگر اقدام به دستفروشی در کنار خیابان میکنند؟
پاسخ همهی آنان این بود که «ناچاریم» و اگر دستفروشی نکنیم، شب حتا نان خشک برای خوردن نداریم.
بر اساس اطلاعات دستفروشان، طالبان محلاتی را در مناطق مختلف کابل برای سبزی و میوه فروشی مشخص کردهاند و میخواهند که همهی دستفروشان به این مکانها منتقل شوند.
اما دستفروشان میگویند که کرایه یک جای کوچک برای سبزی میوه فروشی بسیار بلند است و ماهانه بیش از سه هزار افغانی است که بیش از نیمی از درآمد آنان میشود.
آنان میگویند که توانایی پرداخت کرایه گزاف این مکانها را ندارند و مجبور هستند که در کنار جادهها و خیابانها دستفروشی کنند تا شاید بتوانند پول چند نان را تأمین کنند.
یک دستفروش که مأموران طالبان بساطش را تخریب کرده بود، گفت: «از کار بیکار شدم، حالی به دستفروشی هم نمیمانند، صبا مجبورم به گدایی برآیم، دیگه چاره ندارم.»
بسیاری از دستفروشان قصههای تلخ و دردناکی از فقر، بیکاری و جبر روزگار دارند، اما برای طالبان انگار درد و رنج آنان مهم نیست و باید خیابانها را رها کنند، هرچند که شاید شب کودکان شان گرسنه بمانند و یا از گرسنگی تلف شوند.
شهرداری طالبان میگوید که برای کاهش ازدحام جادهها و خیابانها، مانع حضور دستفروشان میشود، اما این اقدام بدون درنظر گرفتن راهکار مناسب برای ادامهی کار دستفروشان صورت میگیرد و باعث میشود که آنان باردیگر در چرخش چرخهی فقر و بیکاری له شوند و نان شب خود را از دست بدهند.
