شفقنا افغانستان – حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را میگیرد و پس از انفجار و انتحار، دومین عامل بزرگ مرگومیر در این کشور دانسته میشود.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، در تازهترین مورد، دیشب براثر وقوع دو حادثهی ترافیکی جداگانه در بزرگراه کابل – قندهار، دستکم ۵۲ نفر کشته و ۶۵ نفر دیگر زخمی شدهاند.
این حوادث براثر تصادف اتوبوسهای نوع ۵۸۰ با تیلرهای نفت و گاز در مسیر این بزرگراه رخ داده است.
آمارهای رسمی نشان میدهد که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، وقوع حوادث ترافیکی در این کشور افزایش بیسابقه یافته است.
بر اساس آمار اداره احصائیه و معلومات طالبان در سال ۱۴۰۱ خورشیدی، دستکم دو هزار و ۶۶۲ حادثه ترافیکی در افغانستان ثبت شده است.
این اداره همچنین گزارش داده است که در سال ۱۴۰۲ در افغانستان پنج هزار و ۵۲۰ حادثه در افغانستان ثبت شده است که نشان میدهد وقوع اینگونه بیش از دو برابر افزایش یافته است.
در سال جاری خورشیدی نیز دهها مورد حادثه مرگبار ترافیکی، همانند رویداد دیشب گزارش شده است، اما تا اکنون آمار کلی در دسترس نیست.
اما علت وقوع این همه حوادث چیست؟ چه عواملی باعث شده که جادهها و وسایط نقلیه به قتلگاه مردم تبدیل شوند؟
«رانندگان چرسی و خمار»
بر اساس آمارهای منتشر شده، علت وقوع اکثر حوادث ترافیکی در افغانستان «بیاحتیاطی رانندگان» و سرعت غیرمجاز آنان دانسته میشود.
بیاحتیاطی رانندگان بهویژه عامل اصلی وقوع حوادث ترافیکی در بزرگراهها و اتوبوسهای نوع ۵۸۰، ۴۰۴ و ۴۰۳، ۳۰۳ و رنجرهای نظامی حامل اعضای طالبان دانسته میشود.
بسیاری از مسافران و شهروندان پس از وقوع چنین حوادثی، متهم درجه اول رانندهی این نوع موترها را میدانند.
آنان میگویند که اکثر رانندگان این موترها هنگام رانندگی در مسیرهای طولانی و بزرگراهها، «چرس» میکشند و در حالت «خماری» به رانندگی میپردازند.
پس از وقوع حوادث دیشب در بزرگراه کابل – قندهار نیز شهروندان افغانستان ادعا کردهاند که عامل اصلی آن استفاده رانندگان از چرس است.
شهروندان میگویند که در نبود نظارت لازم از سوی طالبان، شرکتهای مسافربری رانندگان معتاد به چرس و سایر انواع مواد مخدر را استخدام میکنند و آنان با بیاحتیاطی و بیتوجهی جان مسافران را به خطر میاندازند.
«خرابی جادهها»
علاوه بر بیاحتیاطی رانندگان، یکی دیگر از عوامل عمدهی وقوع حوادث ترافیکی در افغانستان خرابی جادهها است.
در اکثر ولایتهای افغانستان، به ویژه ولایتهای کوهستانی، حتا زیرساختهای ابتدایی جادهها مطابق استانداردهای بینالمللی و با درنظرداشت ایمنی، ساخته نشده است و این امر باعث وقوع حوادث مرگبار ترافیکی میشود.
بر اساس آمارهای منتشر شده، بیشترین حوادث ترافیکی در افغانستان دستکم در سه سال اخیر، در ولایتهای بدخشان، بغلان، هرات، دایکندی، سمنگان و بامیان بودهاند.
بهعنوان نمونه از ماه حمل سال ۱۴۰۱ تا ماه عقرب سال ۱۴۰۳ خورشیدی در ولایت بدخشان دستکم ۱۴۷ نفر در حوادث ترافیکی جان باختهاند.
عوامل متعددی در عدم توسعه جادهها در این ولایتها شامل بوده است که سیاستهای تبعیضآمیز حاکمان افغانستان را میتوان از عمدهترین آن دانست.
بهعنوان نمونه، در ولایتهای شیعهنشین بامیان و دایکندی در مرکز افغانستان، در طول تاریخ این کشور کمتر پروژههای عمرانی و توسعهای راه اندازی شده و دلیل اصلی اعمال تبعیض قومی و مذهبی از سوی حاکمان بوده است.
ساکنان این ولایتها که عمدتاً هزاره و شیعه هستند، بارها نسبت به سیاستهای تبعیضآمیز و عدم توسعه این ولایتها اعتراض کردهاند، اما حاکمان افغانستان همواره به این اعتراض بیتوجهی کردهاند.
در سه سال اخیر که طالبان بر افغانستان حاکم بودهاند، نیز به توسعه و انکشاف این ولایتها بیتوجه بودهاند، در حالی که پروژههای بزرگی را در سایر ولایتهای افغانستان راه اندازی کردهاند.
عدم توجه به راه سازی و توسعه در این ولایتها از جمله باعث شده است که مردم برای تردد در میان مناطق، از مسیرهای صعبالعبور بگذرند و شاهد وقوع حوادث ترافیکی مرگبار باشند.
