شفقناافغانستان- روزنامه نیویورکتایمز در مطلبی مفصل درباره آن چیزهایی نوشته که حامیان دونالد ترامپ برای آینده آمریکا میخواهند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از روزنامه نیویورکتایمز؛ هنگامی که یک رئیسجمهور جدید مراسم تحلیف خود را به جا میآورد، ترمودینامیک قدرت در واشنگتن برای لحظهای از نظر فیزیکی قابل مشاهده و ارزیابی میشود. این قابل مشاهده بودن در زمینه برآورد جمعیتی طرفین منازعه قدرت، نمودارهای قدرت پارلمانی و کرسیهای احزاب رقیب، بنرهای حمایت مالی شرکتها و مسایلی از این دست هم مصداق دارد و میتوان اندازهگیری کرد. [به همین دلیل هم هست که در هفتههای منتهی به مراسم تحلیف و یکی دو هفته بعد از آن، به خصوص در حوالی مراسم] تقریباً همه کسانی که علاقه ریشهای به رئیسجمهور دارند، از حامیان و مبلغان میدانی رئیسجمهور و به اصطلاح مادربزرگهایی که خانه به خانه برای تبلیغ رئیسجمهور رفتهاند تا مدیران کارخانهها و کمپانیهای تولیدکننده موشکهای بالستیک را در محدوده زمانی تحلیف در آنجا میتوان یافت- که به دنبال این هستند که نقشی در این مراسم داشته باشند و سهمی از آن را به خود اختصاص دهند.
ظاهر ماجرا و بازتابهای رسانهای این موضوع در آمریکا- با آن تمرکز فزاینده غیرقابل دفاعی که در این کشور روی ثروت وجود دارد- هرگز عالی و کامل نبوده است: رایدهندگان وفاداری که با اتوبوسهای اجارهای و پروازهای ارزان خود را به پایتخت میرسانند و در کنار خیابان اصلی شهر، لرزان، منتظر لحظهای میمانند که چشمشان به رئیسجمهور جدید خود بیفتد؛ و این در حالی است که نخبگان در ماشینهایی با شیشههای تاریک از خطوط امنیتی به راحتی عبور میکنند. این تضاد در مراسم تحلیف دوم دونالد ترامپ- که مراسم به دلیل آب و هوا در داخل برگزار شد- بیشتر از همیشه بود و اکثر حامیان او را به معنای واقعی کلمه در سرما سرگردان کرده بود.
اما رقص قدرت عمومی و خصوصی در مراسم تحلیف، پیچیدهتر از این است. از نظر ترامپ، آنچه جهان را شکل داده، رابطه دوتایی سلطه و تسلیم است- و حامیان ترامپ هم که در روز تحلیف بیرون از محل مراسم ایستاده بودند، به نوعی به این نوع نگاه به دنیا باور داشتند و تبریکها و خوشآمدهای افرادی مانند مارک زاکربرگ- که ترامپ را پیشتر به مدت دو سال از حضور در فیسبوک محروم کرده بود- یا پذیرایی شرکت کوکاکولا- که زمانی اقدامات آشوبگران ۶ ژانویه را محکوم کرده بود- را در این متن ارزیابی میکردند و در واقع به عنوان ژستهای مماشات ترامپ برای آن اعتبار قائل بودند. نکته مهم این که حتی افرادی هم که بعید به نظر میرسد از غنایم قدرت در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ بهره و لذت خواهند برد، در این لحظه از اعمال این قدرت لذت میبردند.
حامیان ترامپ واقعاً از این مراسم چه میخواستند- و دوست دارند آمریکای چهار سال آینده را به چه سمتوسویی هدایت کنند؟ در مجموعهای که در پی میآید، فیلیپ مونتگومری عکاس تایمز از حامیان ترامپ که این انتقال قدرت را امکانپذیر کردند و یا تنها آن را جشن گرفتند، درباره آینده آمریکا در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ پرسیده است…
ادامه این مطلب و متن کامل آن را اینجا بخوانید
