شفقنا افغانستان – از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، فقر و بیکاری در این کشور افزایش بیسابقه است؛ اما شدت آن در مناطق شیعهنشین به مراتب بیشتر است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، مناطق شیعهنشین افغانستان در تاریخ این کشور با تبعیض ساختاری، هدفمند و گسترده مواجه بودهاند و به همین در محرومیت و فقر عمیق بسر میبرند.
گزارشهای سازمان ملل متحد نشان میدهد که مناطق شیعهنشین افغانستان از جمله مناطقی است که بیشترین آسیب را از بحران بشردوستانه این کشور دیدهاند و خشکسالی متوالی نیز اقتصاد مبتنی بر کشاورزی این مناطق را از بین برده است.
با وجود، سیاستهای تبعیضآمیز طالبان حتا مانع دسترسی مردم این مناطق به کمکهای بشردوستانه بینالمللی شده است.
سازمان ملل متحد بارها از مداخله طالبان در امر توزیع کمکهای بشردوستانه گزارش داده است و گزارشهای متعددی از انحراف کمکها از مناطق شیعهنشین به مناطق دیگر افغانستان از سوی طالبان منتشر شده است.
در چنین وضعیت دشواری، کارگران شیعیان هزاره که مسئولیت نان آوری خانوادههای شان را به دوش دارند؛ راهی جز کار خطرناک در معادن و مهاجرت و کار در ساختمانها بدون هیچ بیمه و ایمنی را ندارند.
«مرگ در معادن زغال سنگ»
پس از گسترش فقر و بیکاری در مناطق شیعهنشین افغانستان، بسیاری از کارگران شیعه مجبور شدهاند که به کارگری در معادن زغال سنگ با شرایط بسیار خطرناک و دشوار روی بیاورند.
شماری از این کارگران در داخل افغانستان مشغول کار در معادن هستند و شماری در خارج از این کشور، از جمله پاکستان، تاجیکستان و ایران مشغول کارگری در چنین معادنی هستند.
اما کار در معادن برای کارگران شیعه، همراه با حوادث دردناک بوده است و بارها جان آنان را گرفته است.
در تازهترین مورد، هشت کارگر از شیعیان هزاره ولایت دایکندی بر اثر انفجار گاز در یک معدن زغال سنگ در استان «سغد» تاجیکستان جان باختهاند.
پنج نفر از قربانیان باشندگان روستایهای «لرگر»، «الودال» و «غاسور» ولسوالی شهرستان، دو نفر از روستای «چرخ برگر» ولسوالی میرامور و یک نفر دیگر از «خوشک» ولسوالی اشترلی بودند.
کار در معادن زغال سنگ در داخل افغانستان نیز بارها در معدنچیان شیعه قربانی گرفته است.
بهعنوان نمونه همین یک هفته پیش یک مرد ۶۰ ساله براثر رزیرش معدن در ولسوالی دره صوف بالای ولایت سمنگان جان باخت.
کارگران شیعه به دلیل نبود زمینه کار و گرفتاری در فقر شدید، به کارگری در معادن زغال سنگ روی میآورند، اما عدم رعایت نکات ایمنی از سوی کارفرماها و نبود نظارت جدی از سوی حاکمان، به قیمت جان آنان تمام میشود.
«افتادن از ساختمانها»
بسیاری از کارگران شیعه به دلیل فقر و بیکاری گسترده در افغانستان، مجبور شدهاند از این کشور فرار کنند، در کشورهای همسایه از جمله ایران مشغول کارهای شاقه هستند.
کارگران مهاجر که عمدتاً زمینه برای شان برای یادگیری مهارتهای کارآفرینی و اشتغال فراهم نبوده است، اغلبا مشغول در ساختمانها، سنگبریها، کورههای آجرپزی و کارخانههای تولیدی هستند.
با این حال، نانآوری از طریق کارهای شاقه، بارها به قیمت جان آنان تمام شده است و به زندگی آنان برای همیشه پایان داده است.
بارها گزارشهای متعددی از افتادن کارگران افغانستان از ساختمانها در ایران و جان باختن آنان منتشر شده است.
بسیاری از کارگرانی که از ساختمان افتاده و جان باختهاند، جوانان تحصیل کرده بودهاند که پس از تسلط طالبان بر افغانستان از این کشور فرار کردهاند.
از جمله در سال ۱۴۰۲ خورشیدی یک فارغالتحصیل رشته جامعه از شیعیان ولایت دایکندی افغانستان، براثر افتادن از ساختمان در تهران ایران جان باخت.
او این دانشآموخته جامعه شناسی قرار بود در روزهای قبل از تسلط طالبان بر افغانستان، برای ادامهی تحصیل به یکی از کشورهای خارجی برود، اما با تسلط این گروه بر افغانستان مجبور شد به ایران فرار کند و مشغول ساختمان کاری شود.
نگارنده دستکم هویت بیش از ۱۰ نفر از کارگران از یک روستای کوچک شیعهنشین در افغانستان را میتواند مستند کند که براثر افتادن از ساختمان در ایران جان باختهاند.
با توجه به این نکات، نانآوری برای شیعیان افغانستان پس از تسلط دوباره طالبان، بیش از همیشه دشوار شده است و چارهی برای بسیاری از آنان جز کار در مشاغل پر خطر باقی نگذاشته است.
متاسفانه نهادهای بینالمللی و کشورهای همسایه و جهان نیز وضعیت دشوار شیعیان افغانستان را نادیده میگیرند و برای رسیدگی به این وضعیت توجهی نمیکنند.
جامعه جهانی در قبال انحراف کمکهای بشردوستانه از سوی طالبان از مناطق شیعهنشین هیچ اقدامی نکرده است و کشورهای همسایه نیز به پناهدهی به کارگران شیعه اولویت نمیدهند و آنان همانند سایرین، اخراج میکنند.
