شفقنا افغانستان – دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد در تازهترین گزارش خود نسبت به افزایش شدید مصرف تزریقی مواد مخدر در افغانستان هشدار داده است. یافتههای این تحقیق، افزایش مصرف هروئین و شیشه، رواج رفتارهای پرخطر بهداشتی، و ناکارآمدی سیستم درمانی را از نگرانیهای اصلی برمیشمارند.
به گزارش شفقنا افغانستان؛ دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد با انتشار یک گزارش تحقیقاتی هشدار داده که مصرف تزریقی مواد مخدر در افغانستان به سطحی نگرانکننده رسیده است. بر پایه این گزارش، استفاده از مواد مخدر سنتی نظیر چرس و تریاک کاهش یافته، در حالی که مصرف هروئین و شیشه روندی صعودی یافته است.
این گزارش که دادههای آن از ۶۵۱ نقطه با تراکم بالای مصرف مواد گردآوری شده، حدود ۲۶ هزار و ۷۳۹ نفر را به عنوان مصرفکنندگان پرخطر در افغانستان شناسایی کرده است؛ معادل ۹۷ نفر به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت. از این میان، بیش از ۲۴۰۰ نفر از طریق تزریق مواد مصرف میکنند، که بیشترین آنها در کابل، قندوز و ننگرهار ساکناند.
زنان حدود ۱۰ درصد از جمعیت مصرفکنندگان پرخطر را تشکیل میدهند، و این نسبت در ولایتهای فاریاب، قندوز و بلخ بالاتر است. گزارش نشان میدهد که رفتارهای پرخطر میان مصرفکنندگان تزریقی بسیار شایع است؛ از جمله تزریق در اماکن عمومی، استفاده مکرر از یک سرنگ، و به اشتراکگذاری ابزار تزریق.
آمارهای کلیدی گزارش به شرح زیر است:
۸۶٪ از تزریقکنندگان، مواد را در اماکن عمومی مصرف میکنند.
۷۷٪ آنها دستکم روزی یکبار تزریق دارند.
بیش از ۷۹٪ از یک سرنگ چندین بار استفاده میکنند.
۷۶٪ در شش ماه گذشته سرنگ خود را با دیگران شریک کردهاند، که خطر ابتلا به بیماریهایی چون ایدز و هپاتیت را افزایش میدهد.
همچنین ۱۸.۴ درصد از شرکتکنندگان در این تحقیق سابقه بازداشت مرتبط با مواد مخدر داشتهاند؛ میانگین سنی اولین بازداشت آنها ۳۰.۶ سال گزارش شده است. اغلب این افراد مرد، بیخانمان، بیکار و دارای سابقه مصرف تزریقی بودهاند.
سایر یافتههای مهم گزارش:
حدود ۸٪ از مصرفکنندگان، حداقل یکبار در زندگی تجربه تزریق داشتهاند.
۵.۳٪ در شش ماه گذشته مواد را تزریق کردهاند.
هروئین (۷۰٪) و شیشه (۳۱٪) رایجترین مواد تزریقی گزارش شدهاند.
بیشترین تزریقات در خانههای متروکه، قبرستانها، زیر پلها و خیابانها انجام میشود.
نیمی از مصرفکنندگان مواد پرخطر هیچگونه آموزشی دریافت نکردهاند. از هر پنج نفر، یک نفر بیخانمان است، و بسیاری برای تأمین مواد به کارهای سخت یا فعالیتهای مجرمانه روی میآورند.
این گزارش همچنین به وضعیت سلامت جسمی و روانی این افراد اشاره دارد؛ از جمله مسمومیت، بیماریهای عفونی، اضطراب، انزوا و آسیبهای روانی. اگرچه نیمی از پاسخدهندگان سابقه مراجعه به مراکز درمانی را دارند، اما خدمات درمانی موجود ناکافی و غیرموثر توصیف شدهاند.
سازمان ملل، مشکلات مالی، بدنامی اجتماعی و کمبود مراکز تخصصی درمان اعتیاد را از جمله موانع جدی در مسیر بهبودی و بازپروری مصرفکنندگان مواد مخدر دانسته است.
