شفقنا افغانستان- پروسه صلح افغانستان موضوعی است که در شماری از نشریههای غربی بازتاب یافته است.
نشریه فارین افرز در گزارشی به قلم «جیمز دوبینز» نماینده ویژه پیشین آمریکا در امور افغانستان و پاکستان و «کارتر مالکسیان» تحلیلگر مسائل بینالملل به بررسی پروسه صلح در افغانستان پرداخته است.
این گزارش با اشاره به این که اگر در افغانستان صلح نیست، اما گفتگوهای صلح آغاز شده نوشت: افغانستان، پاکستان و گروه طالبان طی چند ماه گذشته گامهای قابل توجهی را در جهت مذاکرات صلح برداشتهاند.
یک قدم به جلو یک قدم به عقب
فارینافرز با تاکید بر این که از سال 2001 به این سو فرصتها به منظور صلح دولت افغانستان و طالبان فراهم شد و از دست رفت، میافزاید: گاهی اوقات این روند به دلایل سیاسی با بنبست مواجه شد و گاهی اوقات نیز گفتگوهای صلح بین دولت افغانستان و طالبان به علت فقدان اجماع سیاسی با مشکل روبرو شده است.
بنابر این گزارش، با به قدرت رسیدن «اشرف غنی» صلح در اولویت برنامههای دولت افغانستان قرار گرفت. وی مانند «حامد کرزی» همتای پیشین خود ضرورت تفاهم با پاکستان را به عنوان بخشی از روند صلح با طالبان درک کرده و به رغم مخالفتهای داخلی توانسته پاکستان را ترغیب نماید تا در تسهیل روند صلح با طالبان و حمایت از آن نقشی مهم ایفا کند.
مواضع کشورهای همسایه افغانستان در مذاکرات صلح
فارین افرز در ادامه به مواضع کشورهای همسایه افغانستان در مذاکرات صلح با طالبان پرداخت و نوشت: پاکستان و چین اقدامات موثری را برای آغاز گفتگوهای صلح انجام دادند، پاکستان که از دیرباز مظنون به داشتن نقشی کلیدی در احیای طالبان بوده رسماً به حمایت از مذاکرات صلح افغانستان پرداخت و گفته میشود اوایل سال جاری مذاکرات غیر رسمی بین دولت افغانستان و طالبان را در چین و قطر تسهیل کرده است.
واشنگتن باید تمام گامهای لازم را در مذاکرات صلح بردارد
این گزارش ضمن بیان این مطلب که ایالات متحده نباید فرصت موجود برای دست یافتن به صلح در افغانستان را از دست بدهد و برای پیشبرد پروسه صلح باید تمامی گامهای لازم را بردارد، افزود: آمریکا باید به حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان ادامه دهد تا پاکستان مجبور شود طالبان را به میز مذاکرات بکشاند و با کنترل این گروه، دیگر نتوانند حملاتی را علیه افغانستان انجام دهند.
واشنگتن باید ترکیبی از تشویق و تهدید را به کار گیرد و درعین حال بر تعهد خود به تلاش برای برقراری ثبات و امنیت در افغانستان پایبند باشد.
نقش چین در برقرای ثبات افغانستان
این نشریه آمریکایی در ادامه گزارش خود نگاهی نیز به نقش چین در برقرای ثبات در افغانستان کرد و نوشت: چین نیز نگران است بیثباتی در افغانستان باعث تحریک جداییطلبان منطقه «سینکیانگ» شود. مقامات امنیتی افغانستان چندی پیش با بازداشت تعدادی اویغوری و تحویل آنها به مقامات چینی به دنبال این بودند که پکن از نفوذ خود بر پاکستان برای کمک به آغاز مذاکرات با طالبان استفاده کند.
5 گام ایالات متحده در گفتوگوهای صلح
این نشریه آمریکایی در ادامه گزارش خود نوشت: ایالات متحده، به نوبه خود میتواند پنج گام مستحکم را به منظور حفظ تداوم گفتوگوهای صلح بردارد.
نخست این کشور باید تمام تلاش خود را کند و از پیروزیهای نظامی طالبان در مقیاس کلان جلوگیری کند.
دوم ایالات متحده باید به غنی و عبدالله در زمینه تشکیل یک حکومت منضبط که قادر به اجرا کردن اقدامات لازم برای راه اندازی جنگ و کارگزاری صلح باشد، کمک کند.
سوم اینکه واشنگتن باید هرآنچه که در توان دارد برای اطمینان یافتن از این که پاکستان طالبان را به میز مذاکره با دولت افغانستان میکشاند، انجام بدهد.
چهارم آمریکا باید بپذیرد توافق موثر صلح یک قانون اساسی جدید افغانستان را شامل خواهد بود که به طالبان اجازه میدهد بخش مشروعی از حکومت افغانستان را تشکیل دهد.
پنجم ایالات متحده باید نیروهایش را در افغانستان تا زمانی نگهدارد که بحثها روی قانون اساسی پایان یافته باشد و به دنبال آن انتخاباتی برگزار شده باشد. اما حتی زمانی که نیروهای این کشور افغانستان را ترک میکنند، ایالات متحده باید نسبت به یک همکاری استراتژیک با افغانستان متعهد بماند و به کمکهای نظامی خود ادامه بدهد. در غیر این صورت، توازن قدرت به نفع طالبان تغییر خواهد کرد و صلح بی اثر خواهد شد.
موفقیت طالبان در میدانهای جنگ عواقب ناخوشایندی را به دنبال دارد
این گزارش با اشاره به این که موفقیت طالبان در میدانهای جنگ ممکن عواقب ناخوشایندی را به دنبال داشته باشد، میافزاید: در این صورت تهدید گروههای افراطی در پاکستان افزایش خواهد یافت و احتمالاً همکاری طالبان افغانستان و طالبان پاکستان منجر به این امر شود که پناهگاههایی امن در امتداد مرز افغانستان و پاکستان پیدا کنند و این مسلماً نگرانی اسلامآباد را به دنبال خواهد داشت.
فارینافرز نوشت: اکثر کارشناسان افغانستانی معتقدند که جنگ در این کشور ادامه خواهد داشت. این کارشناسان بر این موضوع متفقالقول هستند که افغانستان تنها با کمکهای اقتصادی و نظامی آمریکا در قدرت خواهد ماند و بدون این کمکها گروههای افراطی آزادانه در منطقه فعالیت خواهند کرد.
در انتهای این گزارش آمده است: انتخابهایی غیر از این پرهزینه است. یکی از این انتخابها این است که هزینههای نیروهای امنیتی افغانستان، چیزی در حدود 2 میلیارد تا 5 میلیارد دلار در سال، همچنان پرداخت شود و جنگ ادامه یابد که در این صورت پیروزی قطعی حکومت بعید است.
گزینه دیگر برای ایالات متحده این است که از افغانستان خارج شود، کمکها را قطع کند و ظهور دوباره طالبان در کابل را بپذیرد که در این صورت بنیادگرایی رشد خواهد کرد.
انتهای پیام