شفقنا افغانستان – گروه طالبان به تازگی قانونی را موسوم به «قانون تنظیم مشاعرهها» تصویب و نشر کردهاند؛ قانونی که تلاشی است برای «تقدیس» هبتالله آخوندزاده، نهادینه کردن تبعیض زبانی و مذهبی و سرکوب ادبیات و فرهنگ فارسی در افغانستان.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، وزارت عدلیه طالبان گفته است که این قانون شامل «تمهید، مقدمه، سه باب، دو فصل و ۱۳ ماده است.
بر اساس اعلامیهی این وزارت، این قانون «چگونگی مجالس مشاعره، محتوای اشعار شاعران در این مجالس و وظایف هیئت ارزیابی مشاعره را تنظیم میکند.»
وزارت عدلیه طالبان گفته است که وزارت اطلاعات و فرهنگ این گروه مسئولیت تطبیق این قانون را به عهده دارد.
در این قانون وزارت اطلاعات و فرهنگ و ریاستهای ولایتی آن مکلف اند تا مشاعرهها را ثبت نموده و بعد از تصفیه مشاعره از طرف هیئت ارزیابی، آن را از یک آدرس مشخص نشر کنند.
وزارت عدلیه طالبان گفته است که بر اساس این قانون «هیأت ارزیابی مشاعره» با حضور نماینده با صلاحیت وزارت اطلاعات و فرهنگ به حیث مسئول و عضویت نمایندگان وزارت امر بالمعروف، نهی از منکر این گروه و شورای علماء در مرکز و ولایات ایجاد میشود.
این وزارت افزوده است که این هیأت وظیفه دارد تا «مشاعره را قبل و بعد از برگزاری ارزیابی نموده و نکات مثبت و منفی آن را تشخیص دهد و در زمینهی حذف نکات منفی و جایگزین کردن نکات مثبت اقدام کند.»
وزارت عدلیه طالبان گفته است که «بر بنیاد قانون تنظیم مشاعرهها، شاعران و ترانهخوانانی که با شعر و نثر شان در عرصه اصلاح جامعه فعالیت نموده باشند، به طور مناسب از طرف وزارت اطلاعات و فرهنگ مکافات میشوند و متخلفان از این قانون مطابق احکام شریعت مجازات میشوند.»
«تلاش برای تقدیس هبتالله آخوندزاده»
طالبان در این قانون و شماری دیگر از قوانین خود تلاش کردهاند که هبتالله آخوندزاده، رهبر خود را «تقدیس» کنند و هرگونه نقد و انتقاد از او را ممنوع کنند.
در بند پنج ماده چهارم این قانون که درباره مکلفیتهای شاعران هنگام شعر گفتن است، آمده است: «اجتناب از نقد فرامین، هدایات، احکام و تصامیم عالیقدر امیرالمومنین حفظهالله».
این بند در این قانون پس از آن گنجانده شده است که در بهار سال جاری، شماری از شاعران در «مشاعره گل نارنج» در ولایت ننگرهار از تصامیم طالبان، بهویژه ممنوعیت آموزش دختران انتقاد کردند.
در این مشاعره عزتالله زواب، از شاعران برجسته زبان پشتو، از ممنوعیت آموزش دختران و محدودیتهای فرهنگی انتقاد کرد و مطیعالله تراب نیز از طالبان خواست که حکومت مبتنی بر خواست مردم بنا کنند.
پس از این انتقادات، طالبان رییس اطلاعات و فرهنگ خود در ننگرهار را برکنار و برگزاری مشاعره را تعلیق کردند و این قانون برای تنظیم مجالس شعر خوانی، تهیه و تصویب کردند.
طبق این قانون، افرادی که در اشعار خود از تصامیم حکومت طالبان که عمدتاً متکی بر فرامین هبتالله آخوندزاده است، انتقاد کنند، مجازات خواهند شد.
طالبان در چهار سال اخیر تلاش کردهاند که هبتالله آخوندزاده را «تقدیس» کنند. این گروه به او عنوان «امیرالمومنین» را دادهاند؛ عنوانی که برای حاکمان در صدر اسلام به کار میرفت و از وجهه مذهبی برخوردار بود.
طالبان نیز در تلاش هستند که با این عناوین، به حکومت هبتالله آخوندزاده و گروه خود «صبغه دینی» بدهند و هرگونه انتقاد از هبتالله را مخالفت با دستور «امیرالمومنین» فرض و سرکوب کنند.
علاوه بر این، طالبان با تنظیم قانون مشاعره، رسما شعر انتقادی از وضعیت کنونی افغانستان را «جرمانگاری» کردهاند و دیری نخواهد گذشت بسیاری از شاعران با استناد به این قانون، مجازات و زندانی شوند.
طالبان در حالی در تلاش برای «تقدیس» هبتالله آخوندزاده هستند که از نگاه مردم افغانستان او یک «تروریست» است که رهبری یک تروریستی را به عهده دارد و دستش به خون هزاران زن، کودک و فرد بیگناه در افغانستان آلوده است.
تلاش طالبان برای «تقدیس» هبتالله آخوندزاده، باعث نخواهد شد که نفرت نسبت به او و گروه طالبان از قلب و ذهن مردم افغانستان پاک خواهد شد، بلکه باعث خواهد شد که این نفرت بیشتر و عمیقتر شود و آهسته آهسته به خشم عمومی علیه این گروه تروریستی تبدیل شود و طغیان کند.
«منع سرودن اشعار عاشقانه»
طالبان در قانون جدید خود سرودن اشعار عاشقانه را ممنوع کردهاند و گفتهاند که شاعران ملکف هستند که «از ستایش پسران و دختران یا دعوت به روابط و دوستی به آنها» پرهیز کنند.
همچنین در بند هفت ماده پنجم این قانون آمده است که شعر باید «خالی از عشق مجازی، خواهشات ناروا و احساسات بیجا» باشد.
افزون بر این، در چهارم این ماده آمده است که شاعران باید طوری شعر بگویند که باعث «تحکیم عقیده اهل سنت و جماعت» شود.
این مادهها نشان میدهد که طالبان علاوه بر محدودیت بر زندگی شهروندان افغانستان، در تلاش کنترل احساسات و عواطف انسانی آنان نیز هستند.
اما از سوی دیگر، طالبان با گنجاندن این مادهها در قانون خود، در تلاش برای سرکوب ادبیات و فرهنگ فارسی هستند. به زودی شاهد خواهیم بود که طالبان با استناد به این قانون، کتابهای ادبی فارسی و اشعار شاعران نامدار فارسی زبان را جمعآوری و آتش بزنند.
تغزل و غزلهای عاشقانه بخش مهمی از ادبیات و شعر در زبان فارسی است و طالبان برای سرکوب آن و در مجموع سرکوب بیشتر زبان و فرهنگ فارسی، به این قانون متوسل خواهند شد.
علاوه بر این، طالبان در این قانون نیز تلاش کردهاند که تبعیض مذهبی را در افغانستان برجسته بسازند و شاعران ملکف کردهاند که باید طوری شعر بگویند که مطابق مذهب حنفی و قرائت طالبان از این مذهب باشد.
تأکید بر این نکته نشان میدهد که طالبان در تلاش هستند به شیوههای گوناگون، اقوام غیرپشتون و پیروان مذاهب غیرحنفی را سرکوب کنند و بر زندگی، فکر و اندیشه آنان محدودیت وضع کنند.
