شفقنا افغانستان- منابع معتبر از وضعیت اسفبار زندانیان در زندانهای تحت کنترل طالبان در سراسر افغانستان به ویژه در زندان هرات گزارش می دهند.
به گزارش شفقنا افغانستان؛ کودکان و نوجوانان در شرایط سخت نگهداری میشوند، مواد مخدر به طور گسترده در زندانها فروخته میشود و زنان و کودکان با سوءاستفاده جنسی و خشونت مواجهاند. فساد گسترده قضایی و رشوهخواری نیز بحران حقوقی شدیدی ایجاد کرده است.
کودکان زندانی؛ قربانیان فراموششده
در زندان هرات و دیگر زندانهای افغانستان، کودکان بالای هفت سال به اتهامهای جزئی مانند دزدی زندانی میشوند. حتی کودکان ۷ تا ۸ ساله در سلولهای انفرادی نگهداری میشوند و تحت فشارهای روانی و جسمی شدید قرار دارند. خانوادهها اغلب توان پرداخت رشوه برای آزادسازی فرزندانشان را ندارند، بنابراین کودکان همچنان در معرض سوءاستفاده و خشونت باقی میمانند.
سوءاستفاده جنسی؛ واقعیتی تلخ
زنان و کودکان در زندانهای طالبان مورد تجاوز و آزار جنسی قرار میگیرند. بسیاری از زنان سکوت میکنند تا بدنام نشوند و بسیاری از کودکان نیز از ترس بازداشت دوباره یا مجازات طالبان، قادر به بیان وضعیت خود نیستند. این موضوع باعث شده است که رنج و درد زندانیان بهصورت پنهان ادامه یابد.
فروش و اعتیاد به مواد مخدر
تجارت مواد مخدر در زندانها به یک واقعیت تلخ تبدیل شده است. زندانیان، حتی کسانی که پیش از بازداشت مصرفکننده نبودهاند، پس از ورود به زندان معتاد میشوند. فروش مواد مخدر در زندان هرات نمونهای بارز است؛ سربازان طالبان این مواد را به قیمتهای گزاف به زندانیان میفروشند و درآمد حاصل از آن برای زندگی شخصی و حتی ازدواجهای متعدد برخی مسئولان زندان مورد استفاده قرار میگیرد.
رشوهخواری و فساد قضایی
زندانهای تحت کنترل طالبان با فساد گسترده قضایی روبرو هستند. قاضیان بدون دریافت رشوه، پروندهها را بررسی نمیکنند و بسیاری از زندانیان برای آزادی مجبور به پرداخت مبالغ سنگین میشوند. این وضعیت باعث بلاتکلیفی طولانیمدت و بیعدالتی در روند دادرسی شده است.
شکنجه، انفرادی و فشار روانی
زندانیانی که توان پرداخت رشوه یا خرید مواد مخدر را ندارند، تحت فشار جسمی و روانی قرار میگیرند. ایجاد درگیریهای ساختگی، نگهداری طولانی در سلول انفرادی و آزار و شکنجه، بخشی از روشهای طالبان برای کنترل زندانهاست. بسیاری از زندانیان برای پذیرش خواستههای طالبان مجبور به تحمل شرایط غیرانسانی میشوند.
زنان زندانی؛ قربانیان پنهان و بیصدا
زنان در زندانهای افغانستان از جمله زندان هرات، مورد تجاوز جنسی، شکنجه و کار اجباری قرار میگیرند. بسیاری از آنها به دلیل ترس از بدنامی سکوت اختیار میکنند و از بیان وضعیت خود به خانواده یا نهادهای حقوق بشری خودداری میکنند. شاهدان گزارش دادهاند که زنان مجبور به انجام کارهای خانه برای نگهبانان زندان و دیگر زندانیان میشوند و هر گونه مقاومت با ضرب و شتم یا تجاوز پاسخ داده میشود.
پیامدهای روانی و خودکشی
فشارها و شکنجهها باعث خودکشی برخی زندانیان شده است. بسیاری از زندانیان پس از آزادی توان تحمل رنجهای زندان را نداشته و به زندگی خود پایان دادهاند. گزارشها نشان میدهد که در زندان هرات، یک جوان پس از رهایی خودکشی کرده و در نامهای نوشته است که قادر به تحمل آزارهای جنسی و فشارهای زندان نبوده است.
محرومیت از حقوق قانونی
طالبان دسترسی زندانیان به وکیل و خدمات حقوقی را محدود کردهاند. بسیاری از پروندهها بدون مشخص بودن اتهام، ماهها در بلاتکلیفی باقی میمانند و امکان دفاع قانونی و رسیدگی منصفانه به پروندهها تقریباً غیرممکن است.
درخواستها برای بررسی مستقل
زندانیان و خانوادههای آنان خواستار اطلاعرسانی و بررسی مستقل وضعیت زندانها توسط نهادهای حقوق بشری هستند. آنها امیدوارند که بدون تحریف اطلاعات و دخالت زندانبانها، وضعیت زندانیان مورد توجه مقامات بالاتر طالبان و سازمانهای بینالمللی قرار گیرد.
و در آخر
زندانهای طالبان در افغانستان از جمله زندان هرات، ترکیبی از فساد، خشونت و نقض گسترده حقوق بشر است. سوءاستفاده جنسی، تجارت مواد مخدر و رشوهخواری، بحران عمیقی در نظام زندان و عدالت ایجاد کرده است. بدون نظارت مستقل و اقدامات فوری، وضعیت کودکان، زنان و سایر زندانیان روزبهروز وخیمتر خواهد شد و پیامدهای روانی و اجتماعی گستردهای برجای خواهد گذاشت.
