شفقنا افغانستان – انجمن بریتیش کلمبیا در کانادا از چهار دهه فعالیت ادبی و فرهنگی محمد بشیر رحیمی، از شاعران نامدار افغانستان نیکوداشت به عمل آورد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، در محفل شماری زیادی از شاعران و نویسندگان در مورد کارنامه ادبی و فرهنگی آقای رحیمی به صورت حضوری و آنلاین صحبت کردند.
میرحسین مهدوی، از نویسندگان و پژوهشگران افغانستان گفت: «آقای رحیمی در سه حوزهی عشق، سیاست و دین شعر سروده و در هر سه مسیر ثابتقدم مانده است. شعر او ریشه در اندیشههای بیدل دارد.»
لیلا راعی، از نویسندگان افغانستان نیز سخنرانی کرد و گفت: «در شعر معاصر افغانستان، خلیلالله خلیلی و واصف باختری شعر را از سنت به سوی تجربههای تازه بردند و آقای رحیمی نیز با پرهیز از شعار و خطابه، درون انسان را کاویده است.»
خانم راعی افزود: «در شعر او زن تنها معشوق نیست، بلکه چهرهی وطن و زندگی است. رحیمی صداییست که از دل غربت معنا میسازد و شاعر تضادهای روشن است؛ میتوان در رنج زیست، بیآنکه تسلیم شد.»
در ادامه، پیام ویدیویی شریف سعیدی شاعر و دوست دیرین رحیمی پخش شد. او خطاب به رحیمی گفت: «تو سزاوار نکوداشت هستی، زیرا میان فرهنگی ها هستی که قدر تو را میدانند. شعرهایت معتبر و واقعهنگر است.»
بشیر رحیمی در سال ۱۳۵۰ خورشیدی در ولایت بلخ در شمال افغانستان متولد شده است.
او در سال ۱۳۷۰ خورشیدی به ایران مهاجرت کرد و آنجا علاوه بر دروس دینی، به فعالیت ادبی و هنری نیز ادامه داد.
رحیمی با چهره های برجستهی شعر مهاجرت افغانستان، چون محمدکاظم کاظمی، سیدابوطالب مظفری، محمدشریف سعیدی و برخی شاعران مطرح ایرانی مانند علی معلم وعلی رضا قزوه آشنا شده و تلاش میکند از تجربیات آنها بیشترین استفاده را ببرد.
بشیر رحیمی در سال ۱۳۷۵ در یک سمینار سراسری شعر در ایران، به مقام اول دست یافت و در سال ۱۳۷۷ به عنوان یکی از شاعران برگزیدهی این سمینار معرفی شد.
اولین مجموعه شعر بشیر رحیمی در سال ۱۳۷۸ و دومین مجموعه شعر او با عنوان «در شرف ماه» در سال ۱۳۸۰ خورشیدی چاپ شد.
«چهار زخمه آواز» مجموعه دیگر اشعار رحیمی است که در قالب رباعی و دوبیتی در سالهای ۹۸ و ۹۹ سروده شده است.
بشیر رحیمی علاوه بر شعر، دستی د هنر خوشنویسی نیز دارد و از خوشنویسان ماهر نیز به شمار میرود.
