فرانز میشل میلیبند سفیر اتحادیه اروپا در کابل میگوید که طالبان جنگ را از یک بخش کوچک آغاز میکنند؛ اما به سادهگی آن را فراگیر میسازند؛ در این جنگها تلفات سنگین مالی و جانی بیشتر برای زنان وارد میشود.
به گزارش شفقناافغانستان به نقل از طلوع؛ وی از اقای میلیبند از حکومت افغانستان میخواهد که این مسئله را جدی بگیرد و برای عملی ساختن قطعنامهی ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد گامهایی عملی را بردارد.
امروز نمایندهگان شماری از نهادهای دولتی، سفیران برخی از کشورها و نهادهای جامعه مدنی و حقوق بشر در کابل گرد آمدند تا دربارۀ چگونگی عملی شدن قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که به موضوع حل مشکلات زنان در دوران پس از جنگ میپردازد؛ گفتوگو کنند.
سفیر اتحادیه اروپا در افغانستان اظهارداشت: “طالبان به سادهگی میتوانند جنگ را از یک مرحلۀ کوچک آغاز کنند و آن را فراگیر سازند. این جنگ تلفات مالی و جانی سنگینی به بار می آورد و بیشتر زنان قربانی این جنگ هستند”.
وی ادامه داد: “زنان بگونۀ مستقیم هم قربانی می شوند و هم با ادامۀ جنگ از جامعه به حاشیه رانده میشوند، بنابراین نیاز جدی برای حضور زنان در سطح محلی دیده میشود. زیرا اگر آنها در سطح محلی دخیل باشند جلوی نفوذ بیشتر طالبان برای تشویق بیشتر آنان برای پیوستن به روند صلح گرفته خواهد شد”.
سفیر اتحادیه اروپا در ادامه با اشاره به بد دادن، ازدواجهای اجباری، لت و کوب و نیز نقض حقوق زنان از سوی قاضیان افزود که این قربانیان در تصمیمگیریهای سرنوشت ساز در افغانستان باید سهم داشته باشند.
میشل فرانس میلیبند ادامه داد: “قاضیان هنگام بررسی پروندههای حقوقی دخترانی که مورد خشونت قرار گرفتهاند؛ حقوق آنان را نقض میکنند و به جای آنکه عدالت را تأمین کنند، قربانی خشونت را نادیده میگیرند”.
وی افزود: “زنان در تصمیم گیریهای سرنوشت ساز مانند صلح باید سهم باشند، امروز باید بر این مسئله تأکید کنیم که چگونه در بخشهای جنگی بر وضعیتشان رسیدهگی شود.”
درهمین حال سفیر فنلاند در کابل برای عملی شدن قطعنامۀ ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد همکاری حکومت افغانستان، جامعه جهانی و جامعه مدنی را مهم میداند.
آنی میسکانین سفیر فنلاند در کابل تأکید کرد: “خشونتهای خانوادهگی و جنسی باید در افغانستان هرچه زودتر پایان داده شود، به قربانیان خشونتها باید عدالت داده شود و این بسیار مهم است که تا عاملان خشونت در برابر زنان به عدالت کشانده شوند؛ زیرا کسانی که مجازات میشوند پیام روشنی را میرساند که خشونت در برابر زنان پذیرفتنی نیست”.
قطعنامهی ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۰ میلادی دربارهی زنان؛ صلح و امنیت تصویب شده است. این قطعنامه بر دادخواهی و مبارزه ۲۰ سالۀ فعالان و سازمانهای حمایت از زنان در سراسر جهان مهر تأیید گذاشت.
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com