شفقناافغانستان-محمد هدایت: بر اساس آخرین معلوماتی که از کمیسیون شکایات انتخاباتی به دست آمده است نزدیک به ۲۵۵۵ محل در ۲۰ ولایت کشور به بازشماری می رود. بیشترین محلاتی که از نگاه کمیسیون شکایات نیاز به بازشماری دارد ولایت های نیمروز، غزنی، کنر، ننگرهار و هرات قرار دارد. طبیعی است که این محلات بخش مهمی از آرای موجود را احتوار می کنند که اگر دقیق مورد ارزیابی قرار نگیرد ممکن است در سرنوشت انتخابات تاثیر عمده بگذارد. البته از قراین و شواهد و نتایج ابتدایی چنین بر می آید که تصامیم کمیشنران کمیسیون شکایات انتخاباتی در گزینه را در پی خواهد داشت و نه بیشتر. یا همین نتیجه ابتدایی تایید می شود که در این صورت تیم های برنده و بازنده نیز معلوم اند و یا انتخابات به دور دوم می رود. گزینه سومی وجود نخواهد داشت. به این معنی که تصامیم کمیسیون شکایات به حدی نخواهد بود که یکی از کاندیدان دیگر غیر از نامزدی که در دور اول بالاتر از ۵۰فیصد مجموع آرا را به دست آورده است، جلو بیفتد و برنده انتخابات اعلان گردد. زیرا فاصله دو کاندید پیشتاز بسیار زیاد است و تغییر نتایج در حدی که بتواند نتیجه ابتدایی را برعکس کند وجود ندارد. بدین ترتیب اکنون در میدان کمیسیون شکایات انتخاباتی است که چه تصمیمی باید بگیرد؛ آیا انتخابات را به دور دوم می برد و یا در دور اول به این قضیه جنجالی خاتمه می بخشد.
یک نگاه در مجموع در میان مردم و هواداران یک تیم انتخاباتی این است که کمیسیون شکایات باید قضیه انتخابات ریاست جمهوری را خاتمه بخشیده و در هر صورت نتیجه اعلان شده از سوی کمیسیون انتخابات را مهم تایید بزند. چنین نگاه یا از سر بی باوری به انتخابات برخاسته و یا از علاقه برخی هواداران که می خواهند زودتر به پیروزی نهایی برسد.
در مقابل هواداران یکی از تیم های انتخاباتی پیشتاز که رای کمتر نسبت به رقیب آورده است تمام تلاش خود را به خرج می دهند که انتخابات را به دور دوم ببرند. تعداد اندکی از آنان امید به احتمال برندگی تیم شان در دور دوم دارند و اکثریت قاطع آنان فکر می کنند که اگر انتخابات به دور دوم برود ممکن است قضایا به سمت دیگری برود که انتخابات برگزار نشود و بدین سان یک حکومت ایتلافی و یا موقت به وجود آید. در این صورت همه کسانی که به نحوی صدای شکست را احساس کرده اند امیدوارند که جایی برای شان در یک حکومت ایتلافی به وجود آید. به خصوص که آنان به پروسه صلح با طالبان و مشارکت این گروه در حکومت آینده بسیار امیدوار هستند.
بدون شک هر دو انتظار و توقع برخلاف قوانین و مقررات کمیسیون های انتخاباتی و برخلاف عدالت است. هم توقع طرفداران تیمی که بیشترین آرا را به دست آورده است مبنی بر خاتمه بخشیدن به قضایای انتخاباتی در دور اول و هم توقع تیم دوم مبنی بر بردن انتخابات به دور دوم، خلاف قوانین و طرزالعمل های کمیسیون های انتخاباتی است و هیچ کدام منطق موجه ندارد. به عبارت دیگر هواداران هر دو تیم خواهان زیر پا گذاشتن قوانین و طرزالعمل ها به خاطر مصالحی است که آنان به نفع خویش تراشیده اند. از همین رو می توان گفت که اکنون توپ در میدان کمیسیون شکایات انتخاباتی است که آیا مصالح تیم ها را در نظر می گیرد و یا به قوانین و طرزالعمل های موجود عمل می کند؟
به نظر می رسد تنها راهی که به عدالت منتهی می شود و رسالت اصلی کمیسیون شکایات انتخاباتی است، عمل به قوانین و مقرارت و طرزالعمل های موجود است. هرگونه تصمیم از سوی کمیشنران کمیسیون شکایات انتخاباتی برخلاف قوانین و مقررات و زیر پا گذاشتن عدالت و سوگندی است که در پیشگاه مردم افغانستان یاد کرده اند.
واقعیت این است که کمیسیون انتخابات تا حد زیادی در انتخابات سال ۱۳۹۸ موفق بوده است و تیم های انتخاباتی نیز تمام تلاش خود را به خرج داده اند تا در مرحله کار کمیسیون انتخابات، سره را از ناسره جدا کنند و کمیسیون انتخابات نیز با جدیت تمام آرای پاک از ناپاک را جدا کرده است. به همین خاطر علی رغم این که احتمال باطل شدن آرای بیشتر بسیار کم است ولی در مجموع کمیسیون شکایات باید به وظیفه اصلی خود که تطبیق قانون است، عمل کند و هیچ مصلحتی بالاتر از عمل به قانون نیست.
کمیسیون شکایات انتخاباتی؛ عمل به قانون یا مصالح غیر قانونی؟
